تحلیل تاثیر صدای انفجار و ترس مزمن بر کارکردهای اجرایی و فرآیند یادگیری کودکان در محیط کلاس درس

کودکان در محیط های آموزشی نیازمند امنیت روانی و ثبات حسی برای پردازش موثر اطلاعات هستند. قرارگرفتن در معرض صداهای ناگهانی و شدید مانند انفجار (چه در مناطق جنگی و چه در حوادث شهری) و یا تجربه ترس مزمن ناشی از تهدیدات محیطی، می تواند سازوکارهای توجه، حافظه فعال و پردازش شناختی را مختل کند. این مقاله با مرور یافته های علوم اعصاب و روان شناسی آسیب ، نشان می دهد که چگونه ترس و صدای انفجار از طریق فعال سازی بیش از حد آمیگدال، اختلال در مسیر دوپامین رژیک و افزایش سطح کورتیزول، منجر به افت تمرکز، افت حافظه کوتاه مدت و کاهش انعطاف پذیری شناختی در کودکان می شود. همچنین راهکارهایی برای بازطراحی محیط های آموزشی در شرایط بحرانی ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

انفجار ، یادگیری ، کودکان ، کلاس ، درس