نقش مداخلات بین المللی و سازمان های حقوق بشری در تداوم فرآیند یادگیری اضطراری برای کودکان پناهنده و آواره ناشی از جنگ های داخلی

جنگ های داخلی و منازعات مسلحانه یکی از مهم ترین عوامل آوارگی جمعیت در جهان معاصر به شمار می روند. در این میان، کودکان به عنوان آسیب پذیرترین گروه جمعیتی، بیش از دیگران از دسترسی به آموزش محروم می شوند. تعطیلی مدارس، تخریب زیرساخت های آموزشی و آوارگی اجباری، فرآیند یادگیری را برای میلیون ها کودک با اختلالی اساسی مواجه می سازد. در چنین شرایطی، مداخلات بین المللی و سازمان های حقوق بشری نقشی حیاتی در ایجاد و تداوم فرآیند «یادگیری اضطراری» ایفا می کنند. این مقاله با بهره گیری از گزارش های میدانی سازمان های بین المللی و تحلیل اسناد حقوقی، به بررسی نقش این نهادها در تضمین حق آموزش برای کودکان پناهنده و آواره می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که مداخلات بین المللی از مسیرهای چهارگانه «ایجاد چارچوب حقوقی و استانداردهای جهانی»، «تامین مالی و منابع»، «ارائه خدمات آموزشی مستقیم در بحران» و «توانمندسازی نظام های ملی آموزشی» به تداوم یادگیری اضطراری کمک می کنند. با این حال، چالش هایی همچون کمبود بودجه، محدودیت های حاکمیتی و ناهماهنگی میان نهادها، اثربخشی این مداخلات را با مخاطره مواجه ساخته است.

کلیدواژه ها:

یادگیری اضطراری ، کودکان پناهنده ، سازمان های حقوق بشری ، مداخلات بین المللی ، آموزش در شرایط اضطراری ، جنگ های داخلی