بررسی تاثیر درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهبود کیفیت زندگی دختران کم بینا

کم بینایی یکی از ناتوانی های حسی مهم است که می تواند ابعاد مختلف زندگی فرد، از جمله سلامت روان، روابط اجتماعی، استقلال فردی و احساس رضایت از زندگی را تحت تاثیر قرار دهد. دختران دارای آسیب بینایی، به دلیل مواجهه هم زمان با محدودیت های عملکردی، نگرانی های مربوط به تصویر بدنی، کاهش اعتمادبه نفس و چالش های اجتماعی، در معرض کاهش کیفیت زندگی قرار دارند. بنابراین، استفاده از مداخلات روان شناختی موثر برای افزایش سازگاری و بهبود عملکرد روانی–اجتماعی این گروه اهمیت ویژه ای دارد. یکی از رویکردهای نوین در حوزه روان درمانی، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (Acceptance and Commitment Therapy: ACT) است که بر افزایش انعطاف پذیری روان شناختی، پذیرش تجربه های ناخوشایند، کاهش درگیری با افکار منفی و حرکت در مسیر ارزش های فردی تاکید دارد.هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهبود کیفیت زندگی دختران کم بینا است. این مقاله با رویکرد مروری–تحلیلی، به بررسی مبانی نظری ACT و نقش آن در ارتقای سلامت روانی و اجتماعی افراد دارای آسیب بینایی می پردازد. یافته های پژوهش های پیشین نشان می دهد که ACT از طریق اصلاح رابطه فرد با افکار و هیجان های منفی، افزایش پذیرش شرایط موجود، تقویت احساس کنترل شخصی و ایجاد انگیزه برای مشارکت فعال در فعالیت های زندگی، می تواند موجب افزایش رضایت از زندگی و بهبود سازگاری روانی افراد کم بینا شود.نتایج مطالعات مختلف بیانگر آن است که دختران کم بینا پس از دریافت آموزش ها و مداخلات مبتنی بر ACT، کاهش قابل توجهی در نشانه های اضطراب، افسردگی و اجتناب تجربی نشان داده و در مولفه هایی مانند استقلال فردی، روابط اجتماعی، امید به آینده و احساس ارزشمندی رشد بیشتری تجربه کرده اند. بر اساس این یافته ها، استفاده از ACT در مراکز توان بخشی، مدارس استثنایی و خدمات مشاوره ای می تواند به عنوان یک روش موثر برای ارتقای کیفیت زندگی افراد دارای آسیب بینایی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، ACT ، کیفیت زندگی ، کم بینایی ، دختران کم بینا ، انعطاف پذیری روان شناختی