بررسی هوش هیجانی در موفقیت تحصیلی و سلامت روان در مدارس

هوش هیجانی یکی از مولفه های اساسی رشد همه جانبه دانش آموزان است که نقش مهمی در موفقیت تحصیلی، سلامت روان، برقراری روابط اجتماعی موثر و سازگاری با محیط آموزشی ایفا می کند. از آنجا که مدرسه پس از خانواده مهم ترین بستر شکل گیری شخصیت دانش آموزان محسوب می شود، معلمان می توانند با بهره گیری از شیوه های آموزشی مناسب و ایجاد فضای یادگیری مثبت، نقش موثری در تقویت مهارت های هیجانی آنان داشته باشند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش معلمان در پرورش هوش هیجانی دانش آموزان انجام شده است. این مطالعه با استفاده از روش توصیفی–تحلیلی و بر پایه بررسی منابع کتابخانه ای، مقالات علمی و پژوهش های داخلی و خارجی، ابعاد مختلف موضوع را مورد تحلیل قرار داده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری راهبردهایی مانند آموزش همدلی، تقویت خودآگاهی، مدیریت هیجان ها، توسعه مهارت های ارتباطی و ایجاد تعامل سازنده میان معلم و دانش آموز، موجب ارتقای هوش هیجانی و بهبود عملکرد تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان می شود. همچنین نتایج بیانگر آن است که ارتقای دانش و مهارت های حرفه ای معلمان در حوزه هوش هیجانی، همراه با حمایت نظام آموزشی، می تواند زمینه ساز پرورش نسلی توانمند، مسئولیت پذیر و دارای سلامت روان بیشتر باشد. با این حال، محدودیت هایی نظیر کمبود آموزش های تخصصی، تراکم بالای کلاس ها و نبود برنامه های منسجم آموزشی، از مهم ترین موانع توسعه این مهارت ها در مدارس به شمار می روند. ازاین رو، توجه به آموزش معلمان و گنجاندن برنامه های تقویت هوش هیجانی در نظام آموزشی، ضرورتی انکارناپذیر است.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، معلمان ، دانش آموزان ، مهارت های هیجانی ، یادگیری اجتماعی و عاطفی ، آموزش