بررسی اثر فعالیت های فوق برنامه هنری در مدارس ابتدایی

فعالیت های فوق برنامه هنری یکی از مولفه های مهم برنامه های تربیتی در مدارس ابتدایی هستند که می توانند نقش موثری در رشد شناختی، عاطفی، اجتماعی و خلاقیت دانش آموزان ایفا کنند. امروزه نظام های آموزشی پیشرو، آموزش هنر را صرفا ابزاری برای پرورش استعدادهای هنری نمی دانند، بلکه آن را عاملی موثر در توسعه مهارت های تفکر، حل مسئله، همکاری، اعتمادبه نفس و انگیزش تحصیلی معرفی می کنند. فعالیت هایی مانند نقاشی، موسیقی، نمایش، صنایع دستی، خوشنویسی و کارگاه های خلاقیت، فرصت مناسبی برای مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری فراهم می کنند و موجب افزایش احساس تعلق آنان به مدرسه می شوند.پژوهش های انجام شده در حوزه آموزش هنر نشان داده اند که مشارکت مستمر در فعالیت های فوق برنامه هنری با افزایش خلاقیت، بهبود عملکرد تحصیلی، ارتقای مهارت های اجتماعی و کاهش مشکلات رفتاری ارتباط معناداری دارد (Catterall, ۲۰۰۹؛ Winner, Goldstein, & Vincent-Lancrin, ۲۰۱۳). همچنین نظریه های تربیتی معاصر، از جمله دیدگاه هوش های چندگانه گاردنر و نظریات آیزنر درباره آموزش هنر، بر نقش این فعالیت ها در پرورش توانایی های شناختی و عاطفی کودکان تاکید دارند (Gardner, ۱۹۸۳؛ Eisner, ۲۰۰۲).

کلیدواژه ها:

فعالیت های فوق برنامه ، هنر ، مدارس ابتدایی ، خلاقیت ، رشد اجتماعی