تحول بصری در ساختار ذهنی کودک: بازخوانی نقش تصویرسازی در عصر رسانه های دیجیتال و تاثیر آن بر پارامترهای رشد هوش و توسعه خلاقیت

تصویرسازی، فراتر از یک ابزار بصری، زبانی بنیادین برای بازنمایی مفاهیم در ذهن کودک است؛ چراکه کودکان در مراحل اولیه رشد عمدتا از طریق ادراک حسی وبصری با جهان پیرامون ارتباط برقرار می کنند. با ورود رسانه های دیجیتال این فرایند از حالت ایستا به پویا تغییر یافته و تصویرسازی دیجیتال با بهره گیری از عناصر تعاملی، محیطی برای تحریک سیستم های عصبی و شناختی فراهم کرده است. با توجه به این تحول، پژوهش حاضر در پی پاسخ به این پرسش است که: تصویرسازی در عصر حاضر، با اتکاء بر رسانه های دیجیتال، چگونه بر رشد شناختی، هوش و خلاقیت کودک اثر می گذارد؟ لذا در این راستا با رویکردی کیفی و روش توصیفی-تحلیلی به بررسی نقش تصویرسازی بر رشدشناختی، هوش و خلاقیت کودک می پردازد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که تصویرسازی، به ویژه در شکل دیجیتال آن، در صورتی که از عناصر چندرسانه ای هدفمند و متناسب با محتوای آموزشی بهره بگیرد، می تواند به تقویت درک، یادگیری و خلاقیت کودکان کمک کند. این درحالی است که، باید توجه داشت استفاده از عناصر تعاملی غیرضروری و طراحی های بیش ازحد محرک، ممکن است موجب حواس پرتی، کاهش تمرکز و تضعیف فهم کودک شود. بنابراین، به نظر می رسد اثرگذاری تصویرسازی دیجیتال بیش از هر چیز به کیفیت طراحی، تناسب محتوا و میزان آزادی عمل کودک بستگی دارد.

کلیدواژه ها:

کودک ، رشد شناختی ، هوش و خلاقیت ، تصویرسازی ، رسانه دیجیتال ، تصویرسازی دیجیتال.