بازآفرینی وتاب آوری پایدار شهری در بافت فرسوده: محدوده مورد مطالعه منطقه۸کرج

در حال حاضر بسیاری ازشهرهای کشور با مساله ای به نام بافت های فرسوده مواجه هستند.این بافت ها یا هسته های قدیمی شهرها بوده وبه مرور زمان دچار فرسودگی و عدم کارایی شده اندو یا در دوران معاصر بدون رعایت ضوابط و مقررات معماری و شهرسازی شکل گرفته و از این رو اکنون با مسائل و مشکلات بسیاری روبرو بوده و این مشکلات را به کل شهر نیز تسری می دهند.به نظر می رسد در بافت های فرسوده با توجه به وسعت دامنه و شدت مسائل گریبان گیراین بافت ها کارآمدترین رویکرد که بتوان برای مواجهه با کاستی ها و نارسائی ها اتخاذ نمود,نیل به اهداف توسعه پایدار درعرصه بهسازی این بافت ها می باشد. گسترش فضایی بی رویه و بدون برنامه شهرهای بزرگ و متوسط کشور در چند دهه گذشته، باعث شکل گیری بافت های جدید شهری در مجاورت شهرها و جابجایی ساکنان و کاربریهای شهری به نواحی جدید گردیده است . در نتیجه این جابجایی، به تدریج بافت های قدیمی شهرها کارکرد و حیات اجتماعی - اقتصادی خود را از دست داده اند و این بافت ها با از دست دادن حیات شهری خود، به سمت رکود و فرسودگی گرایش پیدا کرده اند. منطقه ۸شهرداری کرج که به عنوان منطقه مورد مطالعه این تحقیق انتخاب شده است، از قاعده فوق مستثنی نبوده و در زمره بافت های فرسوده شهر تهران محسوب می گردد. هدف اصلی و کلی این تحقیق، شناخت ویژگی ها ی اقتصادی و اجتماعی ساکنان بافت فرسوده ،و همچنین شناخت وضعیت کالبدی بافت است . روش تحقیق در این مقاله با توجه به موضوع، اهداف و فرضیات تحقیق، به صورت کتابخانه ای، میدانی(مشاهده، مصاحبه و پرسش نامه)است. بنابراین در این تحقیق سعی گردیده بهسازی و نوسازی بافت های فرسوده شهری را ازچشم اندازی دیگر و با نگرش به مقوله کالبدی مورد تحلیل قرار دهد.

کلیدواژه ها:

بافت فرسوده ، بازآفرینی ، منطقه ۸ ، پایدار ، بافت مسکونی