سنجش رابطه میان سبک مدیریت کلاس دبیران و میزان انگیزش درونی دانش آموزان با تاکید بر نظریه تعیین گری خود

این پژوهش با هدف سنجش رابطه میان سبک مدیریت کلاس دبیران و میزان انگیزش درونی دانش آموزان، با تاکید بر مولفه های نظریه تعیین گری خود (خودمختاری، شایستگی و ارتباط) انجام شد. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری آن شامل کلیه دبیران و دانش آموزان دوره متوسطه دوم است. حجم نمونه پژوهش شامل ۲۰۰ دبیر و ۴۰۰ دانش آموز بود که به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه سبک مدیریت کلاس (که مولفه های حمایت از خودمختاری، ساختاردهی و مداخله را می سنجد) و پرسشنامه انگیزش درونی (مبتنی بر نظریه تعیین گری خود) استفاده گردید. داده ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه) در نرم افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که سبک مدیریت کلاس دبیران، به ویژه مولفه های حمایت از خودمختاری و شایستگی، رابطه مثبت و معناداری با انگیزش درونی دانش آموزان دارد. همچنین، مولفه مداخله (نظارت و کنترل) رابطه منفی و معناداری با انگیزش درونی نشان داد. یافته های پژوهش حاضر بر اهمیت به کارگیری سبک های مدیریتی حمایتی و مشارکتی توسط دبیران برای ارتقاء انگیزش درونی و به تبع آن، بهبود فرآیندهای یاددهی-یادگیری در کلاس درس تاکید دارد. این نتایج می تواند مبنایی برای طراحی برنامه های آموزشی و کارگاه های توانمندسازی دبیران در جهت بهبود کیفیت آموزشی باشد.

کلیدواژه ها:

سبک مدیریت کلاس ، انگیزش درونی ، نظریه تعیین گری خود ، خودمختاری ، شایستگی ، ارتباط ، دبیران ، دانش آموزان.