بررسی رابطه روش تدریس فعال با کیفیت یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

روش های تدریس از مهم ترین عوامل موثر بر کیفیت نظام آموزشی و موفقیت تحصیلی دانش آموزان به شمار می روند. در سال های اخیر، با تغییر رویکردهای آموزشی از شیوه های سنتی به الگوهای یادگیرنده محور، روش تدریس فعال به عنوان یکی از موثرترین راهبردهای آموزشی مورد توجه پژوهشگران و متخصصان تعلیم و تربیت قرار گرفته است. در این رویکرد، دانش آموزان به جای دریافت منفعلانه اطلاعات، با مشارکت فعال در فرایند یادگیری، از طریق بحث، حل مسئله، یادگیری مشارکتی، پروژه های آموزشی، پرسش و پاسخ و سایر فعالیت های تعاملی، به ساخت و تعمیق دانش خود می پردازند. این مشارکت فعال موجب افزایش انگیزه، تقویت تفکر انتقادی، ارتقای مهارت های شناختی و اجتماعی و بهبود یادگیری پایدار می شود.هدف از این مطالعه مروری، بررسی رابطه روش تدریس فعال با کیفیت یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان بر اساس یافته های پژوهش های داخلی و خارجی است. در این پژوهش، با استفاده از روش مرور روایی، مقالات علمی، پایان نامه ها و منابع معتبر منتشرشده در پایگاه های اطلاعاتی داخلی و بین المللی در زمینه تدریس فعال، کیفیت یادگیری و عملکرد تحصیلی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفتند. سپس نتایج مطالعات منتخب از نظر تاثیر روش های تدریس فعال بر ابعاد مختلف یادگیری، از جمله یادگیری عمیق، انگیزش تحصیلی، مشارکت آموزشی، پیشرفت تحصیلی و توسعه مهارت های شناختی و فراشناختی، تحلیل و مقایسه شدند.بررسی مطالعات نشان می دهد که به کارگیری روش های تدریس فعال در مقایسه با شیوه های سنتی، تاثیر مثبت و معناداری بر کیفیت یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارد. دانش آموزانی که در محیط های آموزشی مبتنی بر تدریس فعال آموزش می بینند، درک مفهومی عمیق تر، یادگیری ماندگارتر، توانایی بیشتر در حل مسئله، افزایش خلاقیت، ارتقای مهارت های ارتباطی، مسئولیت پذیری و انگیزه بالاتری برای یادگیری از خود نشان می دهند.

کلیدواژه ها:

روش تدریس فعال ، کیفیت یادگیری ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ، آموزش فعال