راهکارهای تدریس خلاق ادبیات فارسی

هدف اصلی این پژوهش، بررسی و تبیین راهکارهای تدریس خلاق ادبیات فارسی در مدارس با هدف گذار از روش های سنتی و حفظی به رویکردهای شناختی و هنری است. در این راستا، با استفاده از روش تحقیق توصیفی-مروری، مبانی نظری خلاقیت در آموزش ادبیات و چالش های موجود در نظام آموزشی فعلی مورد واکاوی قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان می دهد که کاربرد روش های فعال تدریس، از جمله نمایش خلاق، سینماتیک ادبی، و تحلیل تعاملی متون، تاثیر معناداری بر افزایش درک عمیق ادبی، تقویت مهارت های زبانی و پرورش تخیل دانش آموزان دارد. همچنین، نتایج حاکی از آن است که معلمان ادبیات فارسی با موانعی همچون محدودیت زمانی و فشار برنامه درسی های متراکم مواجه هستند. نتیجه گیری این مقاله حاکی از ضرورت بازنگری در روش های ارزشیابی و آموزش معلمان جهت تلفیق خلاقیت با فرآیند یاددهی-یادگیری ادبیات است.

کلیدواژه ها:

تدریس خلاق ، ادبیات فارسی ، روش های فعال تدریس ، تفکر انتقادی ، برنامه درسی مدارس