آموزگار ابتدایی

خودکشی نوجوانان یکی از مهم ترین چالش های سلامت روان در سراسر جهان است و مدارس به عنوان محیطی که دانش آموزان بخش قابل توجهی از زمان خود را در آن می گذرانند، نقش بی بدیلی در پیشگیری، شناسایی و مداخله اولیه دارند. در این میان، مشاور مدرسه به عنوان متخصص سلامت روان در بافت آموزشی، در خط مقدم شناسایی دانش آموزان در معرض خطر و ارائه کمک های اولیه قرار دارد. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش توصیفی-تحلیلی به بررسی نقش مشاور مدرسه در شناسایی و کمک به دانش آموزان در معرض خودکشی پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که مشاوران از چهار مسیر اصلی به شناسایی می پردازند: مشاهده تغییرات رفتاری و هیجانی، گزارش معلمان و همسالان، خودارجاعی دانش آموز، و غربالگری منظم. مداخله موثر شامل ارزیابی خطر فوری، ایمن سازی محیط، اطلاع به والدین (با رعایت محرمانگی هوشمند)، همراهی در ارجاع به متخصص، و حمایت مستمر پس از بحران است. مهم ترین موانع شامل ترس از اشتباه در ارزیابی، نبود پروتکل مشخص، کمبود زمان، و همکاری ناکافی والدین است. در پایان، یک پروتکل عملی ۷ مرحله ای برای مشاوران ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: خودکشی نوجوانان ، مشاور مدرسه ، ارزیابی خطر ، مداخله در بحران ، پیشگیری از خودکشی