نقش هوش مصنوعی در طراحی برنامه آموزشی فردی برای دانش آموزان دارای اختلال یادگیری

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در طراحی برنامه آموزشی فردی برای دانش آموزان دارای اختلال یادگیری انجام شده است. روش تحقیق تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی مقالات معتبر داخلی و خارجی است. اختلالات یادگیری از جمله نارخوانی، نارنویسی و اختلال ریاضی بخش قابل توجهی از جمعیت دانش آموزی را تحت تاثیر قرار می دهند و برنامه آموزشی فردی به عنوان رویکردی اثربخش برای پاسخ به نیازهای خاص این دانش آموزان شناخته می شود. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی با بهره گیری از الگوریتم های یادگیری ماشین، پردازش زبان طبیعی و تحلیل داده های آموزشی، توانایی تشخیص زودهنگام اختلالات، ارزیابی توانایی های شناختی و شخصی سازی محتوای آموزشی را به طور چشمگیری ارتقا می دهد. سیستم های هوشمند انطباقی می توانند برنامه آموزشی فردی را به صورت پویا با تغییر نیازهای هر دانش آموز هماهنگ سازند، شاخص های پیشرفت را به طور مستمر پایش کنند و احتمال افت تحصیلی را پیش بینی نمایند. با وجود این، چالش هایی همچون نگرانی های اخلاقی، حریم خصوصی داده ها، محدودیت های زیرساختی و لزوم آموزش تخصی معلمان، تحقق کامل این ظرفیت ها را محدود می سازند. پژوهش پیشنهاد می کند که سیاستگذاران آموزشی با توسعه زیرساخت های فناوری، تدوین چارچوب های اخلاقی و ارتقای سواد دیجیتال معلمان، بستر لازم برای یکپارچه سازی هوش مصنوعی در آموزش ویژه را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، برنامه آموزشی فردی ، اختلال یادگیری ، یادگیری انطباقی ، شخصی سازی آموزش ، آموزش ویژه