نقش مربیان پرورشی در تقویت تاب آوری روانی و اجتماعی دانش آموزان متوسطه

تاب آوری روانی و اجتماعی از مهم ترین مولفه های سلامت روان دانش آموزان در دوره متوسطه به شمار می رود و مربیان پرورشی به عنوان یکی از ارکان اصلی نظام آموزشی ایران، نقش محوری در تقویت اینظرفیت در دانش آموزان ایف می کند. این مقاله با هدف بررسی و تبیین نقش مربیان پرورشی در تقویت تاب آوری روانی و اجتماعی دانش آموزان دوره متوسطه تهیه شده است. روش تحقیق به صورت تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بهره گیری از مقالات معتبر علمی انجام پذیرفته است. یافته ها نشان می دهد مربیان پرورشی از طریق ایجاد فضای امن و حمایتی، تقویت مهارت های مقابله ای، آموزش مدیریت هیجان، پرورش روابط اجتماعی سالم و تسهیل پیوند میان مدرسه و خانواده، به طور مستقیم بر ارتقای تاب آوری دانش آموزان تاثیر می گذارند. همچنین به کارگیری راهبردهای عملی نظیر برنامه های مهارت های زندگی، مشاوره فردی و گروهی و فعالیت های مشارکتی، از جمله رویکردهای اثربخش در این زمینه شناخته می شوند. توجه به آموزش حرفه ای مربیان و حمایت سیاست گذاران آموزشی از ضرورت های اساسی برای بهبود این فرایند محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

تاب آوری روانی ، تاب آوری اجتماعی ، مربیان پرورشی ، دانش آموزان متوسطه ، مارت های زندگی ، سلامت روان