مرور تحلیلی تاثیر زوج درمانی گاتمن بر هوش هیجانی و بلوغ عاطفی فرزندان با تاکید بر نقش کیفیت روابط والدینی

خانواده به عنوان بنیادی ترین نهاد اجتماعی، نقش تعیین کننده ای در رشد هیجانی و عاطفی فرزندان ایفا می کند. یکی از عوامل مخرب در این بستر، تعارض های زناشویی است که می تواند از طریق ایجاد فضای هیجانی ناایمن، رشد هوش هیجانی و بلوغ عاطفی فرزندان را تحت تاثیر قرار دهد. در مقابل، مداخلات مبتنی بر شواهد در حوزه زوج درمانی، به ویژه رویکرد گاتمن، با تمرکز بر بهبود الگوهای ارتباطی، تنظیم هیجان و افزایش صمیمیت زوجین، ظرفیت بالایی برای ارتقای کارکرد خانواده دارند.هدف این مقاله مروری–تحلیلی، بررسی نقش زوج درمانی گاتمن در ارتقای هوش هیجانی و بلوغ عاطفی فرزندان با تاکید بر سازوکارهای غیرمستقیم اثرگذاری از طریق بهبود کیفیت روابط والدینی است. این مقاله با رویکرد توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مرور ادبیات نظری و پژوهشی موجود، به تحلیل یافته های مرتبط در حوزه تعارض زناشویی، کارکرد خانواده و رشد هیجانی فرزندان می پردازد.یافته های مرور نشان می دهد که اگرچه شواهد مستقیم محدودی در خصوص اثر زوج درمانی گاتمن بر متغیرهای رشدی فرزندان وجود دارد، اما ادبیات موجود به طور قوی از نقش میانجی کیفیت رابطه زوجین در رشد هیجانی کودکان حمایت می کند. در نتیجه، زوج درمانی گاتمن می تواند از طریق کاهش تعارض، افزایش امنیت هیجانی و بهبود الگوهای ارتباطی، زمینه ساز ارتقای هوش هیجانی و بلوغ عاطفی در فرزندان باشد.

کلیدواژه ها:

زوج درمانی گاتمن ، تعارض زناشویی ، هوش هیجانی ، بلوغ عاطفی ، کیفیت روابط والدینی