اثربخشی نوروفیدبک بر کاهش پرخاشگری کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی/نقص توجه (ADHD)

اختلال بیش فعالی/نقص توجه (ADHD) یکی از شایع ترین اختلالات عصب رشدی در کودکان است که علاوه بر نشانه های اصلی شامل بی توجهی، بیش فعالی و تکانشگری، با مشکلات رفتاری و هیجانی متعددی از جمله پرخاشگری همراه است. پرخاشگری در این کودکان می تواند پیامدهای منفی قابل توجهی بر عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی و کیفیت زندگی آنان داشته باشد. در سال های اخیر، نوروفیدبک به عنوان یکی از مداخلات غیرتهاجمی مبتنی بر تنظیم فعالیت مغزی مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است.هدف از این مطالعه، مرور و تحلیل پژوهش های انجام شده درباره اثربخشی نوروفیدبک بر کاهش پرخاشگری در کودکان مبتلا به ADHD بود. این پژوهش از نوع مروری–تحلیلی بوده و با بررسی مطالعات داخلی و خارجی در پایگاه های علمی معتبر انجام شد. در این راستا، یافته های پژوهش های مرتبط استخراج، مقایسه و به صورت کیفی تحلیل شدند.نتایج مرور نشان داد که اغلب مطالعات، نوروفیدبک را در بهبود کارکردهای اجرایی، افزایش خودتنظیمی رفتاری و کاهش نشانه های تکانشگری موثر دانسته اند. این تغییرات به طور غیرمستقیم می تواند منجر به کاهش رفتارهای پرخاشگرانه در کودکان مبتلا به ADHD شود. با این حال، نتایج پژوهش ها در این زمینه یکدست نبوده و برخی مطالعات اثرات محدود یا کوتاه مدت گزارش کرده اند. همچنین، کمبود مطالعات متمرکز بر پرخاشگری به عنوان متغیر اصلی و نبود پژوهش های پیگیری از مهم ترین خلاهای موجود در ادبیات پژوهشی است.در مجموع، نوروفیدبک می تواند به عنوان یک مداخله امیدبخش در بهبود مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به ADHD مطرح شود، اما شواهد موجود درباره اثر مستقیم آن بر پرخاشگری نیازمند تقویت و انجام پژوهش های دقیق تر است.

کلیدواژه ها:

نوروفیدبک ، اختلال بیش فعالی/نقص توجه ، ADHD ، پرخاشگری ، تنظیم هیجان ، مروری تحلیلی