بررسی نقش میانجی تاب آوری در رابطه بین ویژگی های شخصیتی، سرمایه روان شناختی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

توجه به عملکرد تحصیلی به عنوان یکی از مهم ترین شاخص های موفقیت آموزشی همواره مورد تاکید روان شناسان و برنامه ریزان تعلیم و تربیت بوده است، اما شواهد نشان می دهد که این عملکرد تنها تحت تاثیر توانایی های شناختی قرار ندارد و عوامل روان شناختی گوناگونی در شکل گیری آن دخالت دارند. در این میان ویژگی های شخصیتی به عنوان الگوهای نسبتا پایدار رفتار و هیجان، سرمایه روان شناختی به عنوان مجموعه ای از منابع مثبت درونی و تاب آوری به عنوان توانایی سازگاری موثر با شرایط دشوار، از جمله متغیرهای مهمی هستند که می توانند در تبیین تفاوت های فردی در موفقیت تحصیلی نقش اساسی ایفا کنند. بر این اساس تلاش شد تا الگوی ارتباطی این متغیرها در قالب یک چارچوب تحلیلی منسجم مورد توجه قرار گیرد. عملکرد تحصیلی دانش آموزان برآیند مجموعه ای از عوامل فردی و روان شناختی است و تاب آوری در این میان جایگاهی کلیدی دارد. هر اندازه دانش آموزان از ویژگی های شخصیتی سازگارتر و سرمایه روان شناختی غنی تری برخوردار باشند، در صورت داشتن تاب آوری بالا احتمال بیشتری دارد که در مسیر تحصیل با پشتکار، ثبات و موفقیت بیشتری حرکت کنند. بنابراین پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی و مشاوره ای مدارس در کنار توجه به یادگیری رسمی، بر پرورش تاب آوری و تقویت سرمایه های روانی دانش آموزان نیز متمرکز شوند تا زمینه برای رشد همه جانبه و دستیابی به عملکرد تحصیلی مطلوب تر فراهم آید. این رویکرد می تواند گامی موثر در جهت ارتقای کیفیت آموزش و سلامت روان نسل آینده باشد.

کلیدواژه ها:

میانجی تاب آوری ، ویژگی های شخصیتی ، سرمایه روان شناختی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان