بررسی تغییرات زاویه کیفوز، موقعیت قرارگیری کتف و دامنه حرکتی اندام فوقانی متعاقب ۸ هفته تمرینات اصلاحی در دانش آموزان کیفوتیک

سابقه و هدف: راستای ستون مهره ها بر وضعیت طبیعی کتف و هر دو اینها روی عملکرد کمربند شانه ای تاثیر می گذارند و به نظر می رسد تمرینات اصلاحی بتواند از طریق هماهنگ کردن گروه های عضلانی موافق و مخالف میزان این اختلالات را کاهش دهد . این تحقیق با هدف بررسی تغییرات زاویه کیفوز، موقعیت قرارگیری کتف و دامنه حرکتی اندام فوقانی متعاقب ۸ هفته تمرینات اصلاحی در دانش آموزان کیفوتیک انجام شد. مواد و روش ها:  در این کارآزمایی بالینی، ۶۰ نفر از دانش آموزان پسر مبتلا به ناهنجاری کیفوز به روش هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه تجر بی (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر)تقسیم شدند . گروه تجربی به مدت ۸ هفته، هفته ای سه جلسه ۴۵-۳۰ دقیقه ای به تمرین پرداختند. اندازه زاویه کیفوز قبل و بعد از دوره تمرینات با کمک دستگاه اسپاینال موس اندازه گیری شد. فاصله دو استخوان کتف از یکدیگر با استفاده از متر نواری و دامنه حرکتی فلکشن بازو بوسیله گونیامتر اندازه گیری شد. داده ها به کمک آزمون های آماری t مستقل و  t وابسته تجزیه و تحلیل شدند. سطح معنی داری آزمون ها ۰۵/۰ در نظر گرفته شد. یافته ها:  نتایج تحقیق نشان داد که در گروه تجربی بین میانگین زاویه کیفوز در پیش آزمون(۴۳/۲±۲۳/۵۵) نسبت به پس آزمون (۶۷/۱±۵۳/۴۴)اختلاف معنی داری وجود دارد (۰۰۱/۰> p). همچنین نتایج تحقیق نشان داد که بین فاصله استخوان های کتف و دامنه حرکتی فلکشن بازو گروه تجربی در پس آزمون نسبت به پیش آزمون اختلاف معنی داری وجود دارد (۰۰۱/۰> p ، ۰۰۱/۰> p). در حالی که بین میزان متغیر های تحقیق گروه کنترل در پس آزمون نسبت به پیش آزمون اختلاف معنی داری مشاهده نشد. نتیجه گیری:  با توجه به نتایج به نظر می رسد که انجام حرکات اصلاحی در افراد دچار ناهنجاری کیفوز ضمن کاهش میزان زاویه کیفوز موجب اصلاح موقعیت کتف و به دنبال آن افزایش دامنه حرکتی اندام فوقانی می شود

کلیدواژه ها:

کیفوز پشتی ، پروتراکشن کتف ، دامنه حرکتی اندام فوقانی ، تمرینات اصلاحی