گفتمان تغزلی در شعر نادر نادرپور

شعر عاشقانه معاصر، حوزه شکل گیری گونه هایی از گفتمان تغزلی با ژرف ساخت غنایی نوین است. این گفتمان ها توانسته اند جلوه ها و ابعادی از نگرش، اندیشه و عواطف صاحبان ذهنیت غنایی را در دوران ما آشکار سازند. نادر نادرپور یکی از شاعران تغزلی سرای معاصر است که جایگاهی ویژه در شعر عاشقانه امروز دارد و بدین واسطه در تکوین گونه ای گفتمان با ماهیت تغزلی توفیق یافته است. گفتمان او در بردارنده مولفه های انحصاری است که موقعیت او را در مقام شاعری صاحب سبک در عرصه شعر عاشقانه تثبیت می کند. در این گفتار، تلاش شده ماهیت گفتمان نادرپور، تشریح و شاخصه ها و مختصات پیدا و پنهان آن تبیین شود. در این راستا، ابعاد مختلف ذهنیت غنایی و جهان تغزل نادرپور که بر انگاره ای از معشوق و مناسبات عاشقانه استوار است، مورد تحلیل قرار گیرد؛ همچنین عناصر محتوایی و ساختاری که در تکوین فضای غنایی ویژه نادرپور، نقش ایفا کرده و زمینه شکل گیری یک گفتمان مسلط را در شعر او فراهم نموده، تاکید شده است.

کلیدواژه ها:

گفتمان