تحلیلی بر کهن الگوی آنیما در منظومه غنایی مهر و مشتری اثر عصار تبریزی

چکیده از مهم ترین ویژگی های منظومه های غنایی، پرداختن به احوال درونی شخصیت ها و نمودهای آن است. این احوال، با کهن الگوهای مطرح شده در علم روان شناسی رابطه تنگاتنگی دارد که نمونه آن، آنیما و آنیموس است. بر اساس نظریه یونگ، کهن الگوهای آنیما، تجسم روحیات و گرایش های زنانه در مرد، بر اساس تجارب نژادی در طول تاریخ است. در منظومه غنایی مهر و مشتری اثر عصار تبریزی، شاعر قرن هشتم، این گرایش به اشکال مختلف نمود یافته است. مهر، به عنوان معشوق کارکرد گسترده ای در پیشبرد داستان دارد؛ ولی در برخی از موارد، روحیه زنانه، او را از دیگر شخصیت ها برجسته تر کرده است. همچنین، مشتری با ویژگی هایی از قبیل خلق و خوی مبهم و... به شخصیت زنانه نزدیک می شود. در پژوهش حاضر که با بهره گیری از منابع کتابخانه و روش توصیفی- تحلیلی انجام گرفته است، به بررسی و تحلیل این نمودها پرداخته می شود.

کلیدواژه ها:

آنیما