تحلیل داستان بیژن و منیژه بر اساس اسطوره باروری

چکیدهیکی از شیوه های ادامه حیات اسطوره ها، تغییر یافتن آنها به صورت قصه و داستان، بویژه قصه های عامیانه است. در این میان برخی داستان ها بیانگر اسطوره های مربوط به طبیعت (باروری) هستند؛ اهمیت این اسطوره ها به حدی است که جیمز فریزر از آنها به عنوان یکی از پایه های بنیادین همه اساطیر و مهرداد بهار به عنوان یکی از ارکان اصلی اسطوره ها یاد می کنند. اسطوره های طبیعت (باروری)، اسطوره هایی هستند که به شیوه های گوناگون با مرگ و رستاخیز طبیعت در پیوند هستند. در ادبیات فارسی، در ژرف ساخت برخی داستان ها می توان رد پای اساطیر مربوط به طبیعت و آیین های باروری را مشاهده کرد که در این مقاله، داستان بیژن و منیژه بر این اساس و به روش تحلیل محتوایی بررسی شده است. فرض نگارندگان بر این بوده است که در ژرف ساخت این داستان می توان رد پای عناصر اسطوره های طبیعت و آیین های باروری را مشاهده کرد. براساس این فرضیه و با تحلیل محتوای این داستان، قابل تطبیق بودن آن با اسطوره طبیعت و آیین های باروری اثبات شده است؛ به گونه ای که در این داستان مرگ و رستاخیز طبیعت را که به صورت نمادین در وجود قهرمان نمود یافته است می توان مشاهده کرد. علاوه بر این، عناصر نمادین و کهن الگویی دیگری در این متن وجود دارد که در ارتباط با مضمون اصلی (اسطوره های طبیعت و باروری) هستند و بر این اساس تحلیل شده اند.

کلیدواژه ها:

قهرمان