بازتاب رئالیسم جادویی در هفت خان رستم

چکیده رئالیسم جادویی اگرچه سبکی نو در داستان نویسی محسوب می شود، اما در ایران سابقه ای هزار ساله دارد و در آثار ادبی ما ریشه دوانده است. بدون تردید گنجینه وسیع اساطیر که در دنیای منطق گریز شاهنامه انعکاس یافته، می تواند سهم بزرگی در اثبات این موضوع باشد. فردوسی واقع گرایی است که با بهره مندی از بن مایه های رئالیسم جادویی داستان هایی چون هفت خان را خلق کرده است، او واقعیت روزگارش را در بستر حوادثی فرامنطقی طرح می کند تا دریچه ای از معرفت را به سوی خوانندگان خود بگشاید. این پژوهش بر آن است که به روش توصیفی - تحلیلی به بررسی بن مایه های رئالیسم جادویی بپردازد، با رسیدن به این هدف که جادو طیف گسترده ای از اساطیر و باورهای باستانی را در داستان هفت خان انعکاس می دهد. در عین حال از واقعیتی به نام شورش در برابر آزمون های دشوار زندگی سخن می گوید. پس تلاش می شود با واکاوی بن مایه های رئالیسم جادویی در هفت خان به ارتباط این پیوند همت گمارد. برآیند پژوهش، گواه آن است که هفت خان رستم با هفت آیین مهر گره خورده و با بهره گیری از عنصر خیال، این اثر حماسی خیال انگیز می نماید و همین ویژگی بر رئالیسم جادویی تاکید می کند. سراسر هفت خان بازتاب اندیشه های یونگ است. نکته آخر این که روند داستان بر خرد سیاسی ایران باستان که در آن پادشاه رکن اساسی است، پافشاری می کند.

کلیدواژه ها:

رستم