بررسی نماد موجودات افسانه ای و اساطیری در دیوان شوکت بخارایی

چکیده نماد در قلمرو ادب فارسی، مخصوصا شعر از قدمتی چندین صد ساله برخوردار است و معادل واژه سمبل گرفته شده است. یکی از شاخص ترین تجلیات نماد در شعر فارسی در وجود موجودات افسانه ای و اساطیری نمود پیدا کرده است که نگاهی سمبلیک و نشانه مدارانه به آنها را رقم زده است و تجلی این نماد در کلیات اشعار شوکت بخارایی به دلیل استفاده او از این نمادها برای بیان مکنونات رمزآلود قلبی و دقایق عرفانی شعر خود، از بسامد بالایی برخوردار است، و با عنایت به اینکه ۱۱۴ بیت در خصوص موجودات افسانه ای و اساطیری در شعر شوکت آمده است، احتمال عمدی بودن این ویژگی و خصیصه حتی به عنوان ویژگی خاص تقویت می شود و چون تا به حال آن گونه که لازم است در دیوان شعر شاعری به این موضوع پرداخت نشده است؛ لذا شعر او را مورد کندوکاو قرار داده و صحت و سقم این موضوع را در این مقاله نمایانده ایم. باشد که این مقاله مقدمه ای برای نگرش اهل فضل وادب به این موضوع از زاویه دیدی نو و دیوان شاعر بزرگی دیگر از این مرز و بوم باشد.