بررسی تطبیقی دو عنصر داستانی در روایات «زال و رودابه» با «رومئو و ژولیت»

چکیده یکی از ویژگی های داستان که نقش برجسته ای در طرح نوشته، انسجام، رشد و گسترش آن دارد، شخصیت پردازی و گره افکنی است؛ زیرا نویسنده باید بداند چگونه و با چه زبان و کارکردی، شخصیتی را بیافریند و به او نقش و مرتبه بدهد و گره هایی که در طول داستان پدیدار کرده، با خلاقیت ذهن، ترفندهای داستانی و شیوه های درست، آنها را دریافته و در جهت بازگشایی آن ها بکوشد. در زبان و ادبیات مشرق و مغرب، آثار منظوم و منثوری مقبول افتاده اند که علت اصلی آن نه تنها مرهون جذابیت اشخاص و قهرمانان اینگونه داستان هاست، بلکه معلول دخالت شخصی و شخصیت فکری و زبانی خلق کننده آن نیز هست. این پژوهش با روش کتابخانه ای و شیوه توصیفی- تحلیلی با هدف بررسی عوامل موثر در ایجاد گره های داستانی و شخصیت پردازی، به عنوان دو عنصر حائز اهمیت در دو روایت زال و رودابه و رومئو و ژولیت انجام شده و نتایج حاصل از تطبیق دو روایت مذکور نشان داده است که به لحاظ شخصیت پردازی، این دو داستان بسیار به هم شبیه و بسامد استفاده از گونه های شخصیتی متفاوت، در آنها نزدیک به هم است، به جز دو تفاوت آشکار، که در تعداد شخصیت های نمادین وساده آن به چشم می خورد. از نظر گره های داستانی نیز در هر دو روایت، پنج بار گره افکنی مشاهده می شود که البته گره آغازین در هر دو داستان که دلبستگی عشاق از دو خانواده متضاد را شرح می دهد، موانع متفاوتی را در دو داستان ایجاد می کند که در پایان، یکی به خوشی و وصال و دیگری به سوگ و مرگ می انجامد

کلیدواژه ها:

شخصیت پردازی