بررسی محتوایی مرثیه های عاشورایی حیدر شبگرد «در قالب: آزادگی، احیای دین اسلام، عشق الهی و هدایت»

چکیده یکی از موضوعات موثری که از آغاز شعر فارسی تا امروز توجه ادب شناسان و شعر دوستان را به خود جلب کرده است، مرثیه سرایی است که به طور عام بر شعری دلالت می کند که در اندوه از دست دادن عزیزی و ذکر نیکی های او سروده شده باشد و به طور خاص بر شعری که در مورد سوگ و شهادت حضرت امام حسین(ع) و حوادث مربوط به کربلا و امامان معصوم(عم) باشد اشاره می کند، و در این میان تنها تفاوت در محتوا و نوع ابراز آن و شدت و ضعف بیان تاثرات قلبی است؛ مخصوصا در حوزه مرثیه های خاص که از ارادت قلبی و عشق فراوان شاعران نسبت به حضرت اباعبدالله(ع) و اهل بیت عصمت و طهارت(عم) حکایت می کند. حیدر شبگرد یکی از شاعران مرثیه سرایی است که در زمینه مرثیه های خاص مخصوصا مرثیه های عاشورایی طبع آزمایی کرده و مهارت و استادی و نهایت عشق خود را به امام حسین(ع) به اثبات رسانیده است. مرثیه های این شاعر پراحساس که- غوغا و آشوب را در دل تمام عاشقان حضرت اباعبدالله(ع) بر پا می کند - از سوز دل و آتش درونش نسبت به فجایع کربلا و مصائب امام حسین(ع) حکایت دارد. استاد شبگرد در مرثیه هایش ضمن اشاره به حوادث کربلا، به اهداف مهم قیام عاشورا همچون: احیاء و تبلیغ دین اسلام، آزادگی و عزت طلبی و خودداری از بیعت با ذلت، مبارزه با ظلم و ستم، حمایت از حجاب و ... اشاره کرده است.

کلیدواژه ها:

عشق