بررسی جایگاه اساطیری گل بنفشه در ویس و رامین بر پایه اساطیر یونانی

چکیده گل ها و گیاهان، به صورت نمادهایی همواره تجسم و تبلور رازهای ناخودآگاه فردی و جمعی هر قوم و تمدنی بوده اند و نمادهای ناب طبیعی هستند که از قدیم الایام از وجهه ای قدسی و روحانی برخوردار بوده اند. در واقع گل ها اغلب به صورت الگوی ازلی روح و یک مرکز روحی عرضه می شدند و بیانگر عوالم درونی و عواطف ناگفته انسان به شمار می آمدند. یکی از این گل های پر رمز و راز، گل بنفشه می باشد که در اساطیر یونانی دست آفریده خدای عشق است. در این پژوهش برآنیم تا جایگاه اساطیری گل بنفشه در منظومه ویس و رامین را به عنوان نماد عشق و وفاداری، مورد بررسی قرار دهیم. هدف ما در این پژوهش، بررسی و تبیین جایگاه اساطیری گل بنفشه و پاسخ به این سوال است که اراده معنای مذکور از کدام اساطیر نشات گرفته است؟ روش تحقیق در این پژوهش توصیفی- تحلیلی بوده یعنی ابتدا جایگاه اساطیری گل بنفشه مورد بررسی قرار گرفته و بعدا به کاربرد نمادین آن در ویس و رامین پرداخته شده است. از نتایج به دست آمده می توان به تاثیر اساطیر یونانی بر ادبیات ایران دوره اشکانیان اشاره کرد و تبیین این امر که گل بنفشه در این برهه از ادبیات فارسی به عنوان نماد وفاداری به کار رفته است.

کلیدواژه ها:

عشق