معنا شناسی واژه «مکر» در قرآن کریم

سال انتشار: 1396
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 19

فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_BAHARESTAN-15-40_010

تاریخ نمایه سازی: 16 تیر 1405

چکیده مقاله:

چکیده آنچه بعنوان مکر در اصطلاحات و محاورات زبان فارسی و به نام های حیله، نیرنگ، خیانت، کلک، کلاه شرعی، گول زدن و... متداول و رایج گشته با اصطلاح و کاربرد آن در لسان قرآن و ادبیات عرب کاملا متفاوت می باشد. چه آنکه در اصطلاح عربی مکر به معنای هر گونه تدبیر و چاره اندیشی است. و در واقع یک واژه محصور شده برای کاربرد در افعال مذموم و ناپسند نیست. چرا که مکر در کاربردهای قرآنی آن اولا بیشتر موارد درباره خداوند متعال مطرح شده و در ثانی در خصوص آن دو نوع کاربرد بکار گرفته شده است، که یکی عبارتست از مکر در افعال خیر و این همان است که از آن بعنوان مکر ممدوح و ستایش شده نام می بریم و دیگری مکر در افعال شر می باشد و این همان مکر مذموم و نکوهش شده می باشد که در قرآن کریم از آن تعبیر به مکر السیئ می شود. البته در قرآن واژگان دیگری نیز استعمال شده است که می تواند در تبیین واژه مکر تاثیرگذار باشد چرا که آن ها قریب المعنی با واژه مکر هستند. این مقاله با روش توصیفی - تحلیلی سعی دارد کیفیت استعمال واژه مکر در قرآن را مورد تحلیل قرار داده تا معانی کاربردی آن را تبیین نماید.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

روح الله اکبری

دانش آموخته کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.

سید تقی کبیری

استادیار گروه علوم قرآن و حدیث، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.