رابطه بین رویدادهای استرس زای زندگی و خودزنی غیرخودکشی دانشجویان: نقش میانجی اضطراب فراگیر و افسردگی

مقدمه: اگرچه رابطه بین رویدادهای استرس زای زندگی و خودزنی غیرخودکشی مورد بررسی قرار گرفته است، توجه کمتری به عوامل میانجی این رابطه، به ویژه اختلال اضطراب فراگیر، معطوف شده است. ازاین رو، هدف اصلی این پژوهش بررسی نقش میانجی اضطراب فراگیر و افسردگی در رابطه بین رویدادهای استرس زای زندگی و خودزنی غیرخودکشی در میان دانشجویان بود.روش: این پژوهش از نظر هدف، بنیادی و ازنظر روش جمع آوری داده ها، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل همه دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه های شهر نیشابور در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود. نمونه پژوهش شامل ۵۲۱ نفر از دانشجویان مقطع کارشناسی بود که به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسش نامه غربالگری رویدادهای استرس زای زندگی، سیاهه افسردگی بک ( ۱۳ ماده ای)، مقیاس اختلال اضطراب فراگیر و سیاهه خود آسیب رسانی آگاهانه و تعمدی بود. داده هابا استفاده از نرم افزارهای آماری SPSS نسخه ۲۶ و LISREL نسخه ۸/۸ و روش مدل یابی معادلات ساختاری تحلیل شدند.نتایج: نتایج نشان داد که بین رویدادهای استرس زای زندگی، اضطراب فراگیر، افسردگی و خودزنی غیرخودکشی رابطه وجود دارد. یافته ها حاکی از آن بود که اضطراب فراگیر و افسردگی در رابطه بین رویدادهای استرس زای زندگی و خودزنی غیرخودکشی در میان دانشجویان نقش میانجی دارند.بحث و نتیجه گیری: رویدادهای استرس زای زندگی، اضطراب فراگیر و افسردگی نقش مهمی در خودزنی غیرخودکشی دانشجویان ایفا می کنند. پژوهشگران و متخصصان حوزه روان شناسی می توانند به نقش این متغیرها در تدوین مدل های آسیب شناختی و درمان توجه کنند.

کلیدواژه ها:

اضطراب فراگیر ، افسردگی ، خودزنی غیرخودکشی ، رویدادهای استرس زا زندگی ، دانشجویان