ارزیابی مدل معادلات ساختاری ولع مصرف مواد بر اساس ویژگی های شخصیتی و چشم انداز زمان در بیماران تحت درمان نگهدارنده با متادون

مقدمه: ولع مصرف یکی از متغیر های مهم در حوزه سوء مصرف مواد است که توجه بسیاری از پژوهشگرانی را که به بررسی عوامل مرتبط با این پدیده را می پردازند، به خود جلب کرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی مدل معادلات ساختاری ولع مصرف در بیماران تحت درمان نگهدارنده با متادون، بر اساس ویژگی­ های شخصیتی و چشم­ انداز زمان انجام شد.روش: پژوهش حاضر از نظر هدف بنیادی و از لحاظ نحوه گرد آوری داده ها، توصیفی- مقطعی از نوع همبستگی با استفاده از روش مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل بیماران تحت درمان نگهدارنده با متادون در شهر تهران بود که از میان آنان ۲۷۰ نفر به روش نمونه­ گیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها ازپرسش نامه­ های ولع مصرف، پنج عاملی شخصیت و چشم ­انداز زمان استفاده شد و داده ها به بهره گیری از نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ و AMOS ا نسخه ۲۱ تجزیه و تحلیل شدند.نتایج: نتایج به طور کلی نشان داد که مدل پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار است. همچنین، اثر مستقیم ویژگی ­های شخصیتی بر ولع مصرف مواد و چشم ­انداز زمان معنادار بود. علاوه بر این، ویژگی­ های شخصیتی از طریق چشم انداز زمان توانستند ولع مصرف مواد را در بیماران تحت درمان نگهدارنده با متادون پیش بینی کنند. نتایج برازش مدل نشان داد که ویژگی های شخصیتی روان رنجورخویی و وجدان گرایی به صورت غیرمستقیم از طریق چشم­ انداز زمان بر ولع مصرف اثر می­گذارند.بحث و نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد که چشم انداز زمان نقش محافظتی مهمی در برابر عود ایفا می­ کند و توجه به آن در درمان ولع مصرف مواد می­تواند از اهمیت بالایی برخوردار باشد؛ بنابراین پیشنهاد می­شود از این متغیر در راستای ارتقای سلامت روان­شناختی بیماران تحت درمان نگهدارنده با متادون استفاده شود.

کلیدواژه ها:

ولع مصرف ، ویژگی های شخصیتی ، چشم انداز زمان