مدل معادلات ساختاری ترومای کودکی و استرس ادراک شده با سندرم پیش از قاعدگی: نقش میانجی ذهنی سازی عاطفه محور

مقدمه: یکی از مشکلات مهم سلامت زنان که می تواند بر عملکرد آنان در زمینه های مختلف تاثیر بگذارد، سندرم پیش از قاعدگی است. این سندرم معمولا پیش از قاعدگی آغاز می شود و شامل مجموعه ای از علائم جسمی، عاطفی و رفتاری است. با توجه به اهمیت قابل توجه این سندرم در کیفیت زندگی زنان، هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی گری ذهنی سازی عاطفه محور در رابطه بین ترومای دوران کودکی و استرس ادراک شده با سندرم پیش از قاعدگی بود.روش: پژوهش حاضر توصیفی و از نوع مدل یابی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دختر دانشگاه‎های تهران، کرج و ارومیه بود و نمونه پژوهش ۲۶۰ نفر از دانشجویان بودند که به صورت در دسترس انتخاب شدند. شرکت کنندگان به پرسش نامه های ترومای کودکی برنستاین و همکاران (۲۰۰۳م) (CTQ-۲۸)، استرس ادراک شده کوهن و همکاران (۱۹۸۳م) (PSS)، غربالگری سندرم پیش از قاعدگی (PSST) و ذهنی سازی عاطفه محور گرینبرگ و همکاران (۲۰۲۱م) (B-MAS) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از مدل معادلات ساختاری و نرم افزار PLS-۳ تحلیل شدند.نتایج: نتایج تحلیل داده ها نشان داد که ترومای دوران کودکی و استرس ادراک شده با سندرم پیش از قاعدگی رابطه مثبت و معناداری دارند. همچنین، بین ترومای دوران کودکی و استرس ادراک شده با ذهنی سازی عاطفه محور و نیز بین ذهنی سازی عاطفه محور و سندرم پیش از قاعدگی رابطه منفی و معناداری وجود دارد. در نهایت، ذهنی سازی عاطفه محور در این رابطه نقش میانجی ایفا کرد.بحث و نتیجه گیری: پیشنهاد می شود که متخصصان روان شناسی، روان پزشکی و متخصان زنان و زایمان در برخورد با افراد مبتلا به سندرم پیش از قاعدگی، رابطه حمایتی مطلوب برقرار کنند و از ایجاد استرس اضافی در آنان خودداری نمایند.

کلیدواژه ها:

استرس ، ترومای دوران کودکی ، هیجان ، سندرم پیش از قاعدگی ، ذهنی سازی عاطفه محور