مطالعه امکان سنجی: چیستی، چرایی و جایگاه آن در روان شناسی بالینی

در نظام سلامت، ضروری است مداخلات شواهد - محور پس از طرح و معرفی به جامعه علمی، ارزیابی­ های سخت­گیرانه ­ای را در زمینه امکان­پذیری پشت سر بگذرانند. انتخاب مداخلات جدید، در گام نخست، تا حدودی بر قضاوت درباره امکان­ سنجی آن­ها استوار است. مطالعات امکان­ سنجی می کوشند به این پرسش پاسخ دهند که آیا یک مداخله در نمونه ­ای کوچک قابلیت اجرا و اثربخشی دارد یا خیر. در صورت دریافت پاسخ مثبت، مسیر پژوهش به سوی مطالعات گسترده تر، از جمله کارآزمایی های بالینی، هدایت می­شود. مقاله حاضر بر آن است تا با نگاهی به خاستگاه مطالعات امکان سنجی و جایگاه آن در روان شناسی، به این مفهوم اشاره داشته باشد. هم چنین، با تاکید بر ضرورت اجرای این مطالعات، مولفه های اساسی، اهداف و اهمیت توجه به تفاوت های فرهنگی را مورد بحث قرار می دهد و به صورت عملیاتی، گام های اجرای یک مطالعه امکان سنجی را ترسیم می کند.چنان که ابزارهای روان آزمایی هنگام ورود به فرهنگی لازم است ویژگی های روان سنجی آن ها مورد مطالعه قرار گیرد، یک برنامه روان درمانی جدید نیز برای به کارگیری در فرهنگ مقصد خود، نیازمند عبور از تنگنای روش شناختی مطالعه امکان سنجی خواهد بود تا مناسبت آن برای گسترش در یافتار جدید احراز گردد.

کلیدواژه ها:

امکان سنجی ، امکان پذیری ، کار آزمایی بالینی ، تفاوت های فرهنگی ، روان درمانی