برنامه درمان شناختی رفتاری واژینیسموس مبتنی بر زوجین: معرفی و امکان سنجی از دیدگاه متخصصان، درمانگر و بیماران

مقدمه: اختلال درد تناسلی- لگنی مرتبط با دخول از جمله کژکاری های جنسی است که عملکرد و رضایت جنسی زوجین را کاهش می‎دهد که نیازمند مداخلات روان شناختی است و برنامه های درمانی برای آن ها طراحی شده است. هدف پژوهش حاضر تعیین امکان پذیری برنامه تدوین شده درمان شناختی رفتاری مبتنی بر زوجین در کاهش درد و ترس، افزایش عملکرد و رضایت جنسی زنان مبتلا به واژینیسموس و همسران آن ها بود.روش بررسی: مطالعه حاضر در مرحله اول به دنبال طراحی دلفی و مرحله دوم در متن یک طرح تک موردی انجام شد. به این ترتیب ، ۷ متخصص قبل از شروع جلسات درمان، با خواندن خلاصه مبسوط پروتکل، پرسشنامه امکان سنجی را تکمیل کردند. علاوه بر این، درمانگر پروتکل را از نظر معیارهای امکان سنجی در پایان هر جلسه ارزیابی کرد و هر ۶ نفر( ۳ زوج) تحت درمان نیز دیدگاه خود را در مورد معیارهای امکان سنجی این پروتکل در پایان درمان ارائه دادند.یافته ها: متخصصان، امکان پذیری برنامه را از ابعاد وضعیت و ضروت مناسب ارزیابی کردند. متخصصان، امکان پذیری برنامه را در زمینه های پذیرش، کاربرد، انطباق و گسترش، زیاد و در زمینه های تقاضا، اجرا و یکپارچه سازی با امکان پذیری متوسط دانستند. در مرحله دوم که طی اجرای برنامه تدوین شده درمان شناختی رفتاری مبتنی بر زوجین انجام شد، درمانگر، امکان پذیری برنامه را در زمینه های پذیرش، تقاضا، کاربرد و انطباق، زیاد و در اجرا، متوسط ارزیابی کرد. بیماران، امکان پذیری برنامه را در مولفه های اجرا و کاربرد زیاد و در پذیرش، متوسط توصیف کردند. بحث و نتیجه گیری: برنامه مدون درمان شناختی–رفتاری مبتنی بر مشارکت زوجین براساس نظر متخصصان، بیماران و درمانگر امکان پذیری نسبتا مناسبی نشان داده است. این یافته، امکان وارسی های بیشتر کارآمدی و اثربخشی این پروتکل را در قالب کارآزمایی های بالینی فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

واژینیسموس ، امکان سنجی ، امکان پذیری ، زوج درمانی ، زوج درمانی شناختی – رفتاری