بررسی اثرات تمرین تناوبی هوازی و مصرف مکمل جینکوبیلوبا بر بیان RNAهای غیرکدکننده بلند TUG۱ و MEG۳ در بافت هیپوکامپ موش های نر ویستار مبتلا به آلزایمر تجربی

هدف: این پژوهش با هدف بررسی تاثیر هشت هفته تمرین تناوبی هوازی (AIT) همراه با مکمل جینکوبیلوبا (GB) بر بیان ژن های TUG۱ و MEG۳ در هیپوکامپ موش های نر ویستار مبتلا به آلزایمر القایی انجام شد.مواد و روش‫ها: تعداد ۴۹ موش نر ویستار (۲۰ ±۲۵۰ گرم) به صورت تصادفی به هفت گروه کنترل سالم (HC، ۷=n)، کنترل آلزایمر (AC، ۸=n)، جینکوبیلوبا (AD+GB، ۸=n)، جینکوبیلوبا+تمرین تناوبی هوازی (AD+GB+AIT، ۸=n)، تمرین تناوبی هوازی (AD+AIT، ۸=n)، دارونما (۵=n) و شم (۵=n) تقسیم شدند. آلزایمر با تزریق ۴ میکرولیتر بتاآمیلوئید به بطن های مغز القا شد و بعد از گذشت چهار هفته از القا، بیماری با آزمون شاتل باکس تایید شد. گروه های تمرینی پنج روز در هفته تمرین کردند و گروه های جینکوبیلوبا روزانه ۱۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم مکمل دریافت کردند. بیان ژن های هیپوکامپ با روش qRT-PCR کمی سازی شد و تحلیل داده ها با تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی LSD صورت گرفت (۰۵/۰≤P).یافته‫ها: بیان ژن TUG۱ در بین گروه های مطالعه تفاوت معنا داری را نشان نداد (۰۵/۰>P). بیان ژن MEG۳ در گروه AD+GB+AIT به طور معنا داری بالاتر از گروه های (۰۰۰۱/۰>P) AC،  (۰۰۲/۰=P) HC، (۰۰۰۱/۰>P) AD+AIT، شم (۰۰۰۱/۰>P) و دارونما (۰۰۱/۰=P) بود.نتیجه‫گیری: به نظر می رسد، اعمال همزمان تمرین تناوبی هوازی و جینکوبیلوبا با بالا بردن بیان MEG۳، از آپوپتوز نورونی جلوگیری می کند؛ اگرچه این مداخله تغییری در بیان TUG۱ ایجاد نکرد.

کلیدواژه ها:

تمرین تناوبی هوازی ، جینکوبیلوبا ، TUG۱ ، MEG۳ ، بیماری آلزایمر