اثر مداخله تمرین ورزشی ترکیبی بر شاخص اندوتلین-۱ در رابطه با تغییرات استرس روانی و همودینامیکی در زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس

هدف: با وجود ارتباط بین سفتی شریانی با تخریب میلین، درک اختلال عروقی و نقش مداخلات غیردارویی مانند فعالیت ورزشی در عملکرد عروقی بیماران مولتیپل اسکلروزیس (MS) همچنان محدود است؛ بنابراین در مطالعه حاضر به بررسی اثر مداخله تمرین ورزشی ترکیبی بر شاخص اختلال عملکرد اندوتلیال (اندوتلین-۱) در رابطه با تغییرات استرس روانی و همودینامیکی در زنان مبتلا به MS پرداخته شد.مواد و روش‫ها: در این پژوهش تجربی، ۳۰ زن مبتلا به MS (سن ۹/۳±۸/۳۶ سال و وزن ۱/۱۱±۷۲ کیلوگرم) به طور تصادفی و مساوی به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی ۱۲ هفته در برنامه تمرینی ترکیبی (تمرین هوازی (۱۱-۱۳ RPE)، مقاومتی (باندکشی، ۱-۳ ست ۸ تا ۱۵ تکراری)، تعادلی و تنفسی-کششی حداقل ۶۰ دقیقه، سه جلسه در هفته) شرکت کردند. قبل و بعد از دوره مداخله سطح سرمی اندوتلین-۱ ، فشارخون، ضربان قلب استراحتی، اضطراب و عملکرد حرکتی ارزیابی شد. تحلیل داده ها به کمک آزمون آنکوا صورت گرفت. یافته‫ها: تمرینات ورزشی، سطوح اندوتلین-۱ و اضطراب را در گروه تمرینی در مقایسه با گروه کنترل کاهش داده و عملکرد حرکتی را بهبود دادند (۰۵/۰اضطراب و اندوتلین-۱  مشاهده شد (۷۵۴/۰=r،  ۰۰۳/۰=P). با وجود بهبود شاخص های همودینامیکی، ارتباط معناداری بین کاهش آن ها و کاهش اندوتلین-۱ وجود نداشت (۰۵/۰تمرین ترکیبی موجب کاهش سطوح اندوتلین-۱ در بیماران مبتلا به MS می شود و این کاهش بیش از آنکه با تغییرات فشارخون مرتبط باشد، ناشی از کاهش اضطراب روانی است. نتایج پژوهش بر نقش مداخلات تمرینی ترکیبی در بهبود هم زمان ابعاد فیزیولوژیک، روان شناختی و عملکرد حرکتی بیماران مبتلا به MS تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، فشار خون ، تمرین ترکیبی ، اختلال عملکرد اندوتلیال ، اندوتلین-۱ ، مولتیپل اسکلروزیس