تاثیر آموزش برنامه مشغولیت تحصیلی بر درگیری تحصیلی و احساس تعلق به مدرسه در دانش آموزان دارای اهمال کاری تحصیلی

مقدمه: یکی از مهمترین دغدغه­های نظام آموزشی، افزایش کیفیت یادگیری دانش­آموزان و حل مشکلات یادگیری آنان است. از جمله عواملی که می­تواند در این زمینه تاثیرگذار باشد، اهمال­کاری است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش برنامه مشغولیت تحصیلی بر درگیری تحصیلی و احساس تعلق به مدرسه در دانش آموزان دارای اهمال­کاری تحصیلی انجام شد. روش بررسی: این پژوهش به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دو ماهه انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی دانش­آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر اهواز در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. با استفاده از روش نمونه­گیری هدفمند ۳۰ دانش­آموز دارای اهمال­کاری تحصیلی انتخاب شد. این تعداد به طور تصادفی در دو گروه­های آزمایش و گروه گواه جایگزین شدند. داده­ها با استفاده از مقیاس اهمال­کاری تحصیلی و پرسشنامه درگیری تحصیلی و مقیاس احساس تعلق به مدرسه جمع­آوری شد. تحلیل داده­ها از طریق نرم­افزار SPSS نسخه ۲۴ با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه­گیری مکرر و آزمون تعقیبی بن­فرونی انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که آموزش مشغولیت تحصیلی موجب افزایش و تاثیر مثبت بر درگیری تحصیلی و احساس تعلق به مدرسه در دانش­آموزان شد (۰۱/۰>p) و این نتایج در دوره پیگیری نیز تداوم یافته است (۰۱/۰>p). نتیجه گیری: با توجه به موثر بودن برنامه آموزش مشغولیت تحصیلی بر درگیری تحصیلی و احساس تعلق به مدرسه بنابراین، یافته­ها نشان می­دهد که آموزش مشغولیت تحصیلی به­ عنوان روش مکمل برنامه­های آموزشی مدارس برای دانش­آموزان دارای اهمال­کاری تحصیلی استفاده ­شود.             این مقاله برگرفته از پایان­نامه دوره کارشناسی ارشد رشته روان­شناسی تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول است.

کلیدواژه ها:

Academic Engagement ، Academic Conflict ، Sense of Belonging to School ، Academic Procrastination ، مشغولیت تحصیلی ، درگیری تحصیلی ، احساس تعلق به مدرسه ، اهمال­کاری تحصیلی