مقایسه کیفیت میکروبی آب سردکن های معمولی و نی دار در واحدهای آموزشی پردیس دانشگاه علوم پزشکی یزد

مقدمه: با توجه به اهمیت تامین آب آشامیدنی سالم به ویژه در اماکن عمومی، این مطالعه با هدف مقایسه کیفیت میکروبی و فیزیکوشیمیایی آب خروجی آبسردکن های معمولی و نی دار در اماکن آموزشی تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی یزد انجام شد. روش بررسی: پژوهش حاضر در دو فصل تابستان و زمستان بر روی ۱۲ دستگاه آبسردکن موجود در اماکن آموزشی تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی یزد انجام شد. کلیفرم کل، مدفوعی، قارچ، باکتری های هتروتروف و پارامترهای pH، کدورت و کلر آزاد باقی مانده مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته ها: pH، کلیفرم کل، کلیفرم مدفوعی و قارچ در تمامی نمونه ها صفر بودند. میانگین کدورت در آب خروجی آب سردکن های معمولی و نی دار به ترتیب ۶۴۵/۰ ± ۳۸/۰ و ۶۸/۰± ۴۵/۰ بر حسب NTU بود. نتایج آزمون من- ویتنی نشان داد کدورت در فصل زمستان بیشتر از تابستان بوده است (۰۰۷/۰ P-value =). میانگین کلر آزاد باقی مانده در آب خروجی آبسردکن های معمولی و نی دار به ترتیب ۰۱/۰ ± ۰۳۵/۰ و ۰۰۸/۰ ± ۰۱۲/۰ میلی گرم بر لیتر بود که در اغلب موارد کمتر از حد استاندارد ملی ۸/۰–۲/۰میلی گرم در لیتر گزارش شد. HPC در برخی نمونه ها افزایش داشت، هرچند مقادیر در محدوده قابل قبول باقی ماند. نتیجه گیری: شاخص های میکروبی و مقادیر کدورت و pH در محدوده استاندارد ملی بودند. افزایش HPC و کاهش کلر آزاد باقی مانده می تواند ناشی از ماندگی آب در مخازن باشد. پایش روزانه و منظم آب سردکن ها به ویژه در فصل زمستان ضروری است.

کلیدواژه ها:

Drinking Water ، Sanitation ، Microbiota ، Chlorine ، Reference Standards ، آب آشامیدنی ، بهسازی ، میکروب های شاخص ، کلر ، استانداردهای موجود