بررسی رابطه بین مصرف رسانه ای و اعتماد نهادی در ایران

نظر به اهمیت اثر رسانه بر مخاطب و ضرورت تقویت سطح اعتماد نهادی، هدف پژوهش پیش رو، شناخت رابطه بین الگوی مصرف رسانه ها با میزان اعتماد نهادی در شهروندان ایران است. روش مقاله تحلیل ثانوی است. در این پژوهش، از بخشی از داده های مربوط به پیمایش «سنجش نگرش های فرهنگی، اجتماعی و سیاسی مردم ایران (موج چهارم)» که توسط «موسسه بینا» در بهمن و اسفند ۱۳۹۹ و با حاشیه خطای حدود ۵/۳ درصد گردآوری شده استفاده شده است. جامعه آماری، افراد بالای ۱۵ سال در کل کشور (شامل روستاها، شهرهای کوچک و کلان شهرها) و نمونه آماری ۱۰۰۷ نفر با استفاده از نرم افزار spss sampel power است. روش نمونه گیری خوشه ای و شیوه جمع آوری داده ها استفاده از پرسشنامه های تلفنی بوده است. پایایی و روایی پرسش نامه در سه موج قبلی پیمایش توسط مجری پیمایش تایید شده است. یافته ها نشان داد میانگین مصرف رسانه های خارجی بیشتر از میانگین مصرف رسانه های داخلی است. همچنین میانگین اعتماد نهادی به طور معنادار بیشتر از میانگین نظری (۵/۲) است. یافته دیگر نشان می دهد شدت رابطه بین مصرف رسانه های خارجی با کاهش اعتماد نهادی در سطح «متوسط» و شدت رابطه میانگین مصرف رسانه های داخلی با اعتماد نهادی در سطح «ضعیف» است. میزان رابطه بین دو متغیر در زیرگروه های جمعیتی متفاوت است. نتیجه پژوهش این است که اثر رسانه ها بر سطح اعتماد نهادی تایید می شود درحالی که الگوی اثر (شدت و جهت) در دو دسته رسانه، متفاوت است و زیرگروه ها اثرپذیری یکسانی از رسانه ها در رابطه با سطح اعتماد نهادی ندارند.

کلیدواژه ها:

رسانه های داخلی ، رسانه های خارجی ، مصرف رسانه ای ، اعتماد نهادی ، جامعه مدنی