تاثیر آلفا لیپوئیک اسید و منابع مختلف سلنیوم بر عملکرد رشد، ویژگی های لاشه، ریخت شناسی روده و جمعیت میکروبی جوجه های گوشتی

این تحقیق به منظور تاثیر منابع مختلف سلنیوم (معدنی، آلی و نانو) و سطوح آلفا لیپوئیک اسید بر عملکرد رشد، ویژگی های لاشه، ریخت شناسی ژژنوم و جمعیت میکروبی روده جوجه های گوشتی انجام شد. در این آزمایش، تعداد ۴۵۰ قطعه جوجه گوشتی نر سویه راس ۳۰۸ در ۶ تیمار و ۵ تکرار استفاده شد. جیره های آزمایشی در قالب یک طرح کاملا تصادفی و با آرایش فاکتوریل۲×۳ شامل استفاده از دو سطح آلفالیپوئیک اسید در جیره (صفر و ۳۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم) و سه نوع منبع سلنیوم جیره شامل منبع معدنی (سلنیت سدیم)، منبع آلی (سلنو متیونین) و منبع نانو (نانو سلنیوم) بودند. نتایج نشان داد که جوجه های تغذیه شده با سلنیوم آلی و نانو ضریب تبدیل غذایی بهتری نسبت به سلنیوم معدنی داشتند (P<۰.۰۵). همچنین، مصرف ۳۰۰ میلی گرم آلفا لیپوئیک اسید موجب افزایش معنی دار وزن و بهبود ضریب تبدیل غذایی در جوجه ها شد (P<۰.۰۵). استفاده از نانو سلنیوم در مقایسه با سلنیوم معدنی سبب افزایش درصد لاشه، ران، بورس و طحال شد (P<۰.۰۵). از طرفی، بیشترین وزن نسبی طحال در گروه ترکیبی نانو سلنیوم به همراه آلفا لیپوئیک مشاهده شد (P<۰.۰۵). در ریخت شناسی ژژنوم، مصرف آلفا لیپوئیک اسید و استفاده از سلنیوم نانو به طور معنی داری طول و مساحت پرزهای ژژنوم را افزایش دادند (P<۰.۰۵). نتایج جمعیت میکروبی نشان داد که افزودن آلفا لیپوئیک اسید به جیره موجب افزایش جمعیت لاکتوباسیلوس در روده کور جوجه ها شد (P<۰.۰۵). بنابراین می توان نتیجه گیری کرد که استفاده از سلنیوم آلی و نانو و نیز آلفا لیپوئیک اسید سبب بهبود عملکرد رشد و سلامت روده جوجه های گوشتی شد.

کلیدواژه ها:

آلفا لیپوئیک اسید ، جوجه گوشتی رشد ، لاشه ، سلنیوم