طراحی مدل بازاندیشی در مفهوم یادگیری خودراهبر در سازمان های آموزش عالی ایران

زمینه و هدف بازاندیشی نقشی کلیدی درپویایی یادگیرنده دارد؛زیراموجب بازنگری مداوم درباورها،روش هاونتایج یادگیری می شود. این مفهوم،پلی میان یادگیری سطحی ویادگیری تحول آفرین ایجاد کرده وفرد را ازدریافت دانش صرف،به سوی بازسازی شناختی وتغییر ذهنیت سوق می دهد.پژوهش حاضر به طراحی مدل بازاندیشی درمفهوم یادگیری خودراهبر درسازمان های آموزش عالی ایران پرداخته است.روش شناسی:پژوهش ازنظر هدف کاربردی باروش ترکیبی کیفی وکمی انجام شد.جامعه آماری دربخش کیفی، ۱۵ نفر ازخبرگان دانشگاهی متخصص درزمینه تحقیق می باشندکه بااستفاده ازروش گلوله برفی انجام شد.دربخش کمی،با ۳۸۵ نفرازدانشجویان آموزش عالی جهت اعتباریابی استفاده شد.در رویکرد کیفی از تحلیل مضمون با نرم افزار مکس کیوداوبا استفاده ازروش نمونه گیری هدفمند ودررویکردکمی از روش توصیفی ازنوع پیمایشی با نرم افزار اسمارت پی ال اس۳ استفاده شد.یافته ها: بر اساس ضرایب مسیر و مقادیر آماره t،بیشترین اثرمربوط به مهارت های یادگیری فعال باضریب ۰.۸۴ و آماره ۱۴.۵۸۵ است.پس از آن،عوامل محیطی سازمانی باضریب ۰.۷۹۶در رتبه دوم قرار دارد همچنین، متغیر خودآگاهی یادگیرنده با ضریب نسبتا بالا (۰.۷۶۹) تاثیر قابل توجهی بربازاندیشی دارد.ضرایب مربوط به مهارت های برنامه ریزی (۰.۶۴۳)، مهارت های نظارت وکنترل (۰.۵۴۰)،عوامل انگیزشی و هیجانی(۰.۶۴۸)ویادگیری تحول آفرین (۰.۵۴۹) نیز همگی در سطح معناداری کمتر از ۰.۰۵ تایید شده اند .نتیجه گیری:نتایج پژوهش نشان دادمدل طراحی شده از برازش مطلوبی برخوردار است. این مدل می تواند چارچوبی معتبر برای ارتقای کیفیت یادگیری و توانمندسازی دانشجویان درسازمان های آموزش عالی فراهم آورد.بر این اساس،تقویت مهارت های فردی، حمایت های سازمانی وتوسعه رویکردهای بازاندیشانه،نقش مهمی در بهبودیادگیری خودراهبر ایفا می کنند.

کلیدواژه ها:

خودآگاهی یادگیرنده ، مهارت های برنامه ریزی یادگیری ، مهارت های یادگیری فعال ، مهارت های نظارت و کنترل یادگیری