ارزیابی اثر بخشی مداخلات راهبردهای شناختی و فراشناختی خودتنظیمی بر ابعاد سازگارانه و ناسازگارانه درگیری تحصیلی دانش آموزان

هدف: پژوهش حاضر با هدف مطالعه اثر بخشی راهبردهای شناختی و فراشناختی خود تنظیمی بر ابعاد شناختی و رفتاری درگیری تحصیلی در دانش آموزان دختر پایه ششم شهر شیراز صورت گرفت.روش: روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل دانش آموزان دختر پایه ششم شهر شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ می باشد که به روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی چند مرحله ای ۴۶ دانش آموز (۲۳نفر گروه آزمایش و ۲۳نفر گروه گواه) انتخاب شدند و از طریق گمارش تصادفی نیمی به عنوان گروه آزمایش در معرض آموزش برنامه راهبردهای شناختی و فراشناختی خودتنظیمی در ۱۵ جلسه ی ۷۰دقیقه ای قرار گرفتند و نیمی دیگر به عنوان گروه گواه، هیچ آموزشی دریافت نکردند. کلیه آزمودنی ها اعم از گروه آزمایش و گواه، پیش و بعد از آموزش به گویه های مقیاس درگیری تحصیلی انگیزش(مارتین،۲۰۰۱)پاسخ دادند. در نهایت به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس استفاده شد.یافته ها: نتایج حاکی از این است که مداخله آموزش مهارت های خودتنظیمی منجر به تفاوت معنادار بین گروه های آزمایش و کنترل در ابعاد رفتاری سازگارانه (۰۱/. P< ،۱۰/۷=F)، رفتاری ناسازگارانه(۰۱/. P< ،۴۶/۲۵=F)، شناختی ناسازگارانه (۰۱/. P< ،۳۰/۴۵=F)) شد؛ ولی در بعد شناختی سازگارانه (۰۱/. P> ،۵۵/۳=F) تفاوت معنی داری بین گروه آزمایش و کنترل دیده نشد. نتیجه گیری: یافته ها به طور کلی اجرای این برنامه آموزشی را به منظور افزایش درگیری تحصیلی رفتاری و شناختی و دیگر متغیرهای مرتبط با پیشرفت تحصیلی در مقطع ابتدایی را پیشنهاد می کند. کاربردهای ضمنی نتایج این پژوهش برای سیستمهای آموزشی و پرورشی به منظور ارتقاء توانمندیهای دانش آموزان در این مقاله مورد بحث قرار گرفته شد.

کلیدواژه ها:

"راهبردهای خودتنظیمی" ، "درگیری تحصیلی" ، "دانش آموزان" ، " ابتدایی" ، "مدارس"