ارزیابی اثرات زیست محیطی مقررات ملی ساختمان ایران به روش ماتریس لئوپولد ایرانی

قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان مصوبه ۱۳۷۴مجلس شورای اسلامی و مباحث مقررات ملی ساختمان مجموعه اصول و قواعد فنی است که باید در زمان اجرا و مرحله بهره برداری برای تامین ایمنی، بهداشت، حفاظت محیط زیست، آسایش، صرفه اقتصادی، صرفه جویی در مصرف انرژی و حفظ سرمایه های ملی رعایت شود. ضمن آن که در کشور جمهوری اسلامی ایران نیز مطابق با اصل ۵۰ قانون اساسی، حفاظت محیط زیست وظیفه عمومی تلقی می شود. در این پژوهش که ازنظر هدف، کاربردی و ازنظر ماهیت و روش توصیفی- تحلیلی است، ارزیابی اثرات محیط زیستی در قانون نظام مهندسی و مباحث مقررات ملی ساختمان با ماتریس لئوپولد اصلاح شده ایرانی از طریق مصاحبه با کارشناسان خبره صنعت ساختمان، مهندسین مشاور و دفاتر مهندسی ساختمان انجام شده است. نتایج حاصل از این ارزیابی نشان می دهد با توجه به اینکه کمتر از ۵۰% تعداد کل میانگین سطرها و ستون ها کوچک تر از ۳/۱- است، متن قانون نظام مهندسی و مقررات ملی ساختمان ایران نیاز به گزینه های اصلاحی و طرح بهسازی دارد. ازاین رو به منظور کاهش آثار و پیامدهای منفی و در جهت اصلاح و بهسازی قانون نظام مهندسی و مباحث مقررات ملی تدوین مبحث جدیدی با عنوان «الزامات محیط زیست» پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان ، مقررات ملی ساختمان ، ارزیابی اثرات محیط زیستی