مطالعه مردم نگارانه مجالس عزاداری زنان در آیین پیاده روی اربعین (مطالعه موردی: توصیف و بررسی دو مجلس عزاداری زنان در شهر کربلا، ۱۴۰۲ش/ ۱۴۴۵ق) / حیات قدسی سیال در میانه یک فرا آیین مذهبی

آیین های عزاداری پیرامون واقعه عاشورا، همواره و در طول تاریخ، یکی از ارکان محوری آیین های مذهبی تشیع را شکل داده اند. در این راستا و در یک دهه اخیر، پیاده روی اربعین به یکی از برجسته ترین این آیین ها، مبدل شده است. آیینی که با حضور اقشار مختلف مردم و از ملیت ها و اقوام متعدد که اغلب از دو کشور عراق و ایران هستند، برگزار می شود. برپایی مجالس عزاداری (عمدتا با حضور زنان و مردان در کنار یکدیگر و بعضا در میانه ی فقط گروه های مردان و در مواردی کمتر، منحصرا در جمع های زنانه) ازجمله رویدادهای میدانی آیین پیاده روی اربعین محسوب می شود. این پژوهش، مطالعه ای مردم/ جامعه شناختی موردی از دو مجلس عزاداری زنانه شکل گرفته در مسیر برپایی این آیین است. برپایی مجالسی که با صورت بندی و فرم های مخصوص به خود در کنار محتوای ویژه، دارای پیامدهای متعدد که یکی از مهم ترین شان تلفیقات میان فرهنگی برآمده از آن هاست، می باشد. حضور مداوم، مشاهده، مشاهده مشارکتی، مصاحبه، تصویربرداری، یادداشت نویسی و... ازجمله ابزارهای یاری دهنده در راستای ثبت و ضبط داده های یافت شده می باشند. در راستای یافته های به دست آمده، لزوم توجه به زمینه سازی برگزاری مجالس سخنرانی و عزاداری عمومی، به تناسب زبان ملیت ها و اقوام حاضر در جلسه و تا جای ممکن استفاده از مطالب و اشعار و نوحه های مشترک بین الاذهانی در این مجالس، جهت استفاده بهتر زائران عزادار زن و مرد، یادآور می شود.

کلیدواژه ها:

مردم نگاری ، مجالس عزاداری زنان ، آیین پیاده روی اربعین ، جامعه شناسی مجالس عزاداری زنان ، مردم شناسی مجالس عزاداری زنان ، حیات قدسی