دخالت اختلال پارانوئید در احکام قضا و جرایم (فقه قضایی)

با توجه به تشدید رفتارهای مجرمانه در کشور، یکی از علت هایی که می تواند نقش موثر در تشدید این رفتار داشته باشد، اختلال پارانوئید است. این اختلال با بی اعتمادی و سوءظن نسبت به دیگران مشخص میشود و تاثیرات عمیقی بر نظام قضایی و فقهی دارد. در زمینه فقه قضایی، این اختلال میتواند بر ارزیابی مسئولیت کیفری افراد مبتلا تاثیرگذار باشد. بر اساس اصول حقوقی، قاضی باید به شخصیت و وضعیت روانی بزهکار توجه کند تا بتواند تصمیم عادلانه ای اتخاذ کند. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی با بررسی دقیق منابع فقهی و روانشناختی، به دنبال ارائه پاسخهای مستدل و تبیین وضعیت فقهی جرم و جنایت افراد مبتلا به اختلال پارانوئید است. افراد مبتلا به این اختلال، به دلیل تفکر هذیانی و عدم توانایی در درک واقعیت، ممکن است در ارتکاب جرم، به طور غیرعمدی دخیل باشند. نتایج این تحقیق نشان میدهد که اختلالات شخصیت، به ویژه پارانوئید، میتوانند منجر به رفتارهای مجرمانه شوند، اما این رفتارها باید در چارچوب شرایط روانی فرد مورد بررسی قرار گیرند؛ در نتیجه، قاضی باید با درک عمیقتری از تاثیرات اختلالات روانی بر رفتار مجرم، به صدور حکم بپردازد. همچنین دیدگاه روانپزشک و قاضی در مشخص شدن این اختلال ضروری میباشد. این رویکرد نه تنها به عدالت کمک میکند، بلکه به حمایت از حقوق بیماران روانی نیز می انجامد.

کلیدواژه ها:

اختلال پارانوئید ، قضاء ، فقه قضایی ، تفکر هذیانی ، بیماران روانی ، مسئولیت کیفری ، جنون