گرایش به استفاده از هوش مصنوعی مبتنی بر منابع نوآورانه: نقش تعدیل کننده فرهنگ دیجیتال سازمانی، ناپایداری محیطی و سندرم ابداع نشده در اینجا
محل انتشار: مجله مدیریت بازاریابی هوشمند، دوره: 7، شماره: 2
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 120
فایل این مقاله در 23 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JNABM-7-2_001
تاریخ نمایه سازی: 16 تیر 1405
چکیده مقاله:
این پژوهش با هدف بررسی تاثیر منابع نوآوران شامل منابع نوآوری داخلی و شبکه های نوآوری مشارکتی بر گرایش به استفاده از هوش مصنوعی در سازمان ها طراحی شده است. مطالعه حاضر چارچوب نظری یکپارچه ای ارائه می دهد که بر ادغام دیدگاه مبتنی بر منابع و نظریه انتخاب استراتژیک استوار است. در این چارچوب، منابع نوآورانه به عنوان عامل اصلی و محوری در نظر گرفته می شوند، در حالی که عوامل سازمانی از جمله فرهنگ دیجیتال سازمانی و سندرم «ابداع نشده در اینجا» و عوامل محیطی به ویژه ناپایداری محیطی به عنوان متغیرهای تعدیل کننده عمل می کنند. روش پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی و با رویکرد کمی بوده و داده ها از ۳۹۰ نفر از کارکنان و مدیران شعب بیمه در استان آذربایجان شرقی در سال ۱۴۰۴ جمع آوری شده است. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه های استاندارد مبتنی بر مقیاس های تاییدشده در ادبیات پژوهش است. تحلیل داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزار SmartPLS ۴ انجام گرفته و شاخص های روایی و پایایی مدل به صورت رضایت بخش تایید شده اند. یافته ها نشان می دهند که هر دو نوع منبع نوآورانه داخلی و شبکه ای تاثیر مثبت و معناداری بر گرایش به هوش مصنوعی دارند. ناپایداری محیطی این روابط را به صورت منفی تعدیل می کند، در حالی که فرهنگ دیجیتال سازمانی آن ها را به صورت مثبت تقویت می نماید. همچنین، سندرم «ابداع نشده در اینجا» اثر دوگانه ای از خود نشان می دهد: از یک سو، رابطه بین منابع داخلی و گرایش به هوش مصنوعی را تقویت کرده و اعتماد سازمانی را افزایش می دهد، از سوی دیگر، رابطه بین شبکه های نوآوری مشارکتی و این گرایش را به دلیل مقاومت در برابر ایده های خارجی، تضعیف می کند. نوآوری این پژوهش در ارائه و تایید تجربی یک مدل مفهومی است که اولویت را به منابع نوآورانه به عنوان پایه های اصلی گرایش به هوش مصنوعی می دهد و در عین حال نقش تعدیل کننده عوامل محیطی، فرهنگی و شناختی را در یک صنعت حساس به داده یعنی بیمه به صورت هم زمان و در یک چارچوب یکپارچه بررسی می کند. این یافته ها نه تنها به غنای ادبیات نظری در حوزه های استراتژی دیجیتال، نوآوری و پذیرش فناوری کمک می کنند، بلکه راهنمایی های عملیاتی و مبتنی بر شواهدی برای طراحی و اجرای موثر استراتژی های هوش مصنوعی در سازمان های خدماتی ارائه می دهند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
صالح حسین نژاد آژیری
گروه مدیریت و حسابداری، موسسه آموزش عالی نبی اکرم، تبریز، ایران.
مجید پابرجای زنجانی
دانشجوی دکتری، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت، اقتصاد و حسابداری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی،آذربایجان شرقی، ایران.
لیلا فرویزی
استادیار، گروه مدیریت و حسابداری، موسسه آموزش عالی نبی اکرم(ص)، تبریز، ایران.
عباس سنگی نورپور
استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، بناب، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
