هستی شناسی بنیادین و امکان زیباشناسی هستی شناختی در تفسیر هایدگر از کانت

در این مقاله به جایگاه هنر در اندیشه نخست هایدگر پرداخته می شود؛ امری که ظاهرا او به آن نپرداخته است. هایدگر در دوره نخست کار فکری خود درصدد فهم بنیاد متافیزیک است و محور اصلی کار او در این دوره، هستی شناسی بنیادین است. برای فهم رویکرد هایدگر به هنر در دوره نخست اندیشه او، ناگزیر از رجوع به تفسیر او از کانت هستیم؛ برای اینکه او در تفسیرش از کانت به خیال توجه کرده است. پرسش مقاله حاضر این است که آیا می توان بر مبنای هستی شناسی بنیادین در تفسیر هایدگر از کانت، امکان زیباشناسی هستی شناختی را دریافت؟ برای پاسخ به این پرسش، نخست به اهمیت هستی شناسی بنیادین در تفسیر هایدگر می پردازم و نشان خواهم داد که پرداختن به جایگاه هنر در اندیشه نخست هایدگر از طریق تفسیر کانت ممکن می شود؛ چراکه تفسیر هایدگر از کانت نیز مبتنی بر اندیشه محوری دوره نخست کار خود یعنی هستی شناسی بنیادین است. در این تفسیر، خیال استعلایی ویراست نخست نقد عقل محض مبنای کار هایدگر قرار می گیرد. با توجه به تفسیر وحدت بخش همه عناصر فلسفه کانت بر بنیاد قوه خیال استعلایی، می توان گفت قوه حکم نیز در قوه خیال استعلایی ریشه دارد؛ بنابراین امکان زیباشناسی هستی شناختی در تفکر دوره نخست هایدگر تصدیق پذیر است.

کلیدواژه ها:

هستی شناسی بنیادین ، زیباشناسی هستی شناختی ، قوه خیال استعلایی ، دازاین ، متافیزیک