بررسی نسبت «عالم مثال و قوه خیال» در تحقق امر هنری از نگاه سهروردی (با نظر به رساله غربت غربیه)

این مقاله به بررسی پیوند میان عالم مثال و قوه خیال در شکل گیری آثار هنری از منظر سهروردی، با تمرکز بر رساله «غربت غربیه» می پردازد. مسئله اصلی پژوهش این است که چگونه قوه خیال، در جایگاه واسطه ای میان عالم مثال و عالم ماده، زمینه خلق آثار هنری را فراهم می آورد؟ روش تحقیق مبتنی بر تحلیل محتوای منابع کتابخانه ای است. یافته ها نشان می دهد هنرمند با اتکا به قوه خیال، می تواند تصاویر و حقایق عالم مثال را در قالب های محسوس به جهان ماده منتقل کند. در رساله «غربت غربیه» این فرایند از طریق نمادها و تمثیلات ادبی به تصویر کشیده شده است که هرکدام حامل آموزه های معرفتی و فلسفی عمیقی هستند. این نوشتار ضمن بررسی این نمادها، نقش محوری عالم مثال را در خاستگاه هنر اصیل برجسته می سازد. سهروردی هنر را صرفا محصول تخیل نمی داند، بلکه آن را بازتابی از حقایق معنوی برمی شمارد که در قوه خیال هنرمند منعکس می شوند. این رویکرد، هنر را از سطح زیبایی شناسی صرف فراتر می برد و آن را ابزاری برای شناخت و تجلی حکمت معرفی می کند.

کلیدواژه ها:

عالم مثال ، قوه خیال ، هنر ، سهروردی ، غربت غربیه ، تمثیل و تجسم