مبانی، شرایط و آثار حقوقی عقیم شدن قرارداد

«فراستریشن» یا «عقیم شدن قرارداد» یکی از معاذیر قراردادی است که زادگاه آن کامن لا و مشخصا حقوق انگلیس می باشد. بنابر این عذر قراردادی، هرگاه قراردادی به صورت صحیح منعقد گردد اما اجرای آن به واسطه بروز حادثه ای خارجی، غیر قابل پیش بینی و غیر قابل دفع ناممکن و یا در صورت اجرا اساسا با آن چیزی که مورد قصد و توافق طرفین قرارداد بوده است متفاوت گردد، قرارداد منعقده را می بایست خاتمه یافته و ساقط دانست. در این پژوهش که به روش توصیفی تحلیلی صورت گرفته است به بررسی شرایط، مبانی، مصادیق و آثار عقیم شدن قرارداد پرداخته شده است. عقیم شدن قرارداد بر حسب مورد می تواند آثار متفاوتی بر قرارداد داشته باشد که این آثار عبارتند از: تعلیق قرارداد در صورت موقتی بودن مانع و مرتفع شدن آن پس از گذشت مدت زمان متعارف. انحلال یا انفساخ قرارداد درصورت دائمی بودن مانع، حق فسخ قرارداد در صورت ناممکن شدن اجرای بخشی از قرارداد و قابل اجرا بودن بخش دیگر آن و تعدیل قرارداد به منظور کاهش خسارات وارده بین طرفین و سرشکن کردن این خسارت مابین طرفین. بنابراین، اگر اجرای قراردادی به واسطه بروز حوادثی با شرایط مذکور، عقیم و نا ممکن گردد، متعهد را باید از مسئولیت و جبران خسارت ناشی از آن معاف دانست. بررسی مبانی، شرایط و آثار عقیم شدن قراردادها نشان می دهد که این نهاد ضمن حفظ ثبات قراردادها، امکان انعطاف پذیری در برابر رویدادهای غیرعادی را فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

فراستریشن ، عقیم شدن قرارداد ، انتفای قرارداد ، معاذیر قراردادی ، تغییر اوضاع و احوال