<span lang="FA">تحلیل انتقادی حق اختیارمندی یادگیرنده در آموزش زبان انگلیسی: پیوند میان خودمختاری (بنسون) و سوادهای دیجیتال (پگرام)

در عصر پسا-دیجیتال، مفهوم اختیارمندی یادگیرنده از یک ویژگی صرفا روان شناختی به یک کنشگری پیچیده در محیط های دیجیتال تبدیل شده است. هدف این پژوهش، تحلیل انتقادی مفهوم اختیارمندی یادگیرنده در حوزه آموزش زبان انگلیسی (ELT) از طریق تبیین پیوندهای نظری میان «خودمختاری» در اندیشه فیل بنسون و «سوادهای دیجیتال» در منظومه فکری مارک پگرام است. با ورود به عصر پسا-دیجیتال و گسترش زیست بوم های یادگیری غیررسمی، کنشگری یادگیرنده دیگر تنها یک متغیر روان شناختی نیست، بلکه پدیده ای است که در تقاطع توانمندی های فنی و ظرفیت های انتخابگری شکل می گیرد. این مقاله با اتخاذ رویکردی توصیفی-تحلیلی، نشان می دهد که چگونه خودمختاری بنسون (به مثابه کنترل بر فرایند یادگیری) برای تحقق در فضاهای پیچیده مجازی، نیازمند زیربنای تکنیکی سوادهای چندگانه پگرام است. یافته های این تحلیل نظری حاکی از آن است که اختیارمندی، محصولی میانجی گری شده است که در آن سواد دیجیتال به عنوان «ابزار رهایی بخش» عمل کرده و به یادگیرنده امکان می دهد تا از یک مصرف کننده منفعل به یک کنشگر خودمختار تبدیل شود. در نهایت، این نوشتار با ارائه یک مدل مفهومی سنتز شده، استدلال می کند که هم افزایی میان این دو حوزه، ضرورت بازتعریف نقش معلم و بازطراحی محیط های یادگیری را در قرن بیست و یکم ایجاب می کند.

کلیدواژه ها:

اختیارمندی یادگیرنده ، خودمختاری ، سوادهای دیجیتال ، فیل بنسون ، مارک پگرام ، آموزش زبان انگلیسی