فرسودگی شغلی و عوامل مرتبط با آن در فرمانده مربیان یک دانشگاه نظامی

زمینه و هدف: از آنجا که فرمانده مربیان هم از منظر آنکه افرادی نظامی میباشند دچار استرس هستند و هم مربیگری، شغلی تنشزا محسوب میشود؛ پتانسیل بالایی جهت ابتلا به فرسودگی شغلی دارند. هدف از پژوهش حاضر، تعیین میزان فرسودگی شغلی در فرمانده مربیان یک دانشگاه نظامی و ارائه راهکارهایی جهت کاهش آن است. روش: نوع تحقیق توصیفی، تحلیلی است و به روش کمی و به صورت میدانی انجام شده است. جامعه آماری این تحقیق فرمانده مربیان یک دانشگاه نظامی میباشند. حجم نمونه صد نفر و شیوه انتخاب گروه نمونه نیز به صورت تصادفی ساده است. ابزار تحقیق، پرسشنامه فرسودگی شغلی مسلش و پرسشنامه MHI برای سنجش سلامت روانی و پرسشنامه محققساخته برای عوامل جمعیت شناختی و سازمانی است. یافته ها: بعد از جمعآوری و تجزیه و تحلیل دادهها نتیجه گرفته شد که فرسودگی شغلی در جامعه آماری مورد مطالعه وجود دارد؛ اما از گستردگی بالایی برخوردار نیست. همچنین مسائل شخصی بر بروز این فرسودگی موثر نبوده و بیشتر تحت تاثیر عوامل سازمانی است. از مهم ترین عوامل سازمانی موثر بر بروز فرسودگی شغلی میتوان به ابهام در شرح وظایف و مشکلات معیشتی اشاره کرد. همچنین از عواملی همچون حمایت فرماندهان رده بالاتر، وحدت رویه در برخورد فرماندهان، اشتیاق دانشجویان به فعالیت های نظامی و توجه به شرایط روان شناختی شغل فرماندهی میتوان به عنوان عوامل موثر بر کاهش فرسودگی شغلی نام برد. نتیجه گیری: بر اساس نتایج فوق، پیشنهاد هایی در خصوص ارائه راهکارهای مناسب به منظور کاهش فرسودگی شغلی فرمانده مربیان پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

فرسودگی شغلی ، سلامت روان ، مسخ شخصیت ، احساس عدم کفایت ، فرماندهی تربیت جهادی