ارزیابی اثر استقرار نظام مدیریت محیط زیست بر کاهش آلودگی صنعتی و ارتقای سلامت کارکنان، مطالعه موردی: پتروشیمی اتیلن غرب

زمینه و هدف: با توجه به افزایش نگرانی های محیط زیستی و بروز بیماری های شغلی در واحدهای صنعتی و به ویژه صنایع پتروشیمی، استقرار نظام های مدیریت محیط زیستی (EMS) در این صنایع از اهمیتی به سزایی برخوردار است. لذا این پژوهش، با هدف بررسی تاثیر نظام های مدیریت محیط زیستی بر کاهش آلودگی های صنعتی و بهبود سلامت کارکنان مجتمع پتروشیمی اتیلن غرب کشور در سال ۱۴۰۴ انجام یافت. مواد و روش ها: در این پژوهش توصیفی، با استفاده از داده های کمی جمع آوری شده از پرسشنامه، داده های کیفی حاصل از مصاحبه های نیمه ساختارمند با کارکنان و کارشناسان مجتمع پتروشیمی اتیلن غرب، مشاهده مستقیم و گزارش های عملکرد محیط زیستی نسبت به بررسی تاثیر نظام های مدیریت محیط زیستی بر کاهش آلودگی های صنعتی و بهبود سلامت کارکنان اقدام شد. هم چنین، برای پردازش داده ها از تلفیق روش های آماری کمی و تحلیل محتوای کیفی استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد که اجرای EMS رابطه معناداری با کاهش آلودگی ها، بهبود سلامت شاغلین، افزایش رضایت شغلی و کاهش هزینه های بهداشتی داشته است. به طوری که EMS ۳۸ تا ۴۶ درصد از تغییرات در کاهش آلودگی ها و بهبود سلامت کارکنان را تبیین کرده و در کاهش آلودگی ها و بهبود محیط کاری موثر بوده است. با این حال، مقاومت فرهنگی، کمبود منابع و عدم تعهد مدیریت ازجمله موانع اصلی در راه گسترش EMS در صنعت مورد مطالعه معرفی شدند. نتیجه گیری: مشخص شد که استقرار نظام EMS از طریق کاهش مصرف منابع، بازیافت مواد و بهبود مدیریت انرژی به بهبود فرآیندهای داخلی و کاهش تولید پسماندهای صنعتی منجر شده است. لذا، به اجرایEMS  در سایر واحدهای صنعتی مشابه توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

آلودگی صنعتی ، صنایع پتروشیمی ، سلامت شغلی ، مدیریت محیط زیست