مقاومت آنتی بیوتیکی و تایپینگ ژن agr در جدایه های استافیلوکوکوس اورئوس از گوشت مرغ و سالادهای آماده مصرف در هرمزگان، ایران
محل انتشار: فصلنامه پژوهش در بهداشت محیط، دوره: 12، شماره: 1
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 11
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JREH-12-1_003
تاریخ نمایه سازی: 16 تیر 1405
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: استافیلوکوکوس اورئوس، به عنوان یکی از چالش برانگیزترین پاتوژن های منتقله از غذا، توانایی بالایی در کسب ژن های مقاومت آنتی بیوتیکی دارد. پژوهش حاضر با هدف واکاوی میزان تطابق الگوی مقاومت فنوتیپی و ژنوتیپی و هم چنین تعیین تنوع سیستم تنظیمی agr در جدایه های به دست آمده از گوشت مرغ و سالادهای الویه و سزار در هرمزگان به مرحله ی اجرا درآمد.مواد و روش ها: در این پژوهش مقطعی، ۱۳۰ نمونه شامل گوشت مرغ (۷۵=N) سالاد الویه (۳۰=N) و سالاد سزار (۲۵=N) بررسی شد. پس از جداسازی باکتریولوژیک و تایید گونه، حساسیت فنوتیپی ۴۸ جدایه نسبت به ۱۱ آنتی بیوتیک سنجیده شد. سپس حضور ۱۱ ژن مقاومت (شامل ermA/C، msrA/B، tetK/M، aacA-D، vatA/B/C و linA) و تنوع تیپ های agr به روش PCR مورد ارزیابی قرار گرفت.یافته ها: از مجموع نمونه ها، ۴۸ مورد (۳۶/۹۲%) آلوده به استافیلوکوکوس اورئوس بودند که بیشترین میزان آلودگی در سالاد الویه (۵۶/۶۶%) مشاهده شد. در بررسی فنوتیپی، بیشترین مقاومت نسبت به آزیترومایسین و کلیندامایسین ثبت گردید. نتایج مولکولی نشان داد که ژنermC با فراوانی بالا (تقریبا در تمامی سویه ها) غالب ترین ژن مقاومت است. هم چنین، در تایپینگ سیستم تنظیمی، تیپ agr IV با ۳۵/۴% (۱۷ مورد) بیشترین فراوانی را داشت و پس از آن تیپ هایagr II (%۲۷) وagr I (۲۰/۸%) قرار گرفتند.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان دهنده ی بار میکروبی و شیوع بالای سویه های MDR با غلبه ژنتیکی تیپagr IV در غذاهای آماده مصرف است. یافته ها ضرورت نظارت دقیق تر بر بهداشت پرسنل و زنجیره فرآوری سالادهای آماده مصرف را به منظور کاهش ریسک انتقال باکتری های مقاوم به مصرف کنندگان برجسته می سازد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمد سهرابی
گروه بهداشت مواد غذایی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.
مجید غلامی آهنگران
دانشیار، گروه دامپزشکی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.
نجمه واحد دهکردی
گروه بهداشت مواد غذایی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
